Book For Short

Welcome
sa
Forum ng Book!!!


Mag log-in o magregister sa Forum ng Book

o kaya pumunta sa blog ng book

Welcome! Welcome! Welcome! Welcome! Welcome! Welcome!

May friendster na ang book!!! nasa linkz add ninyo
June 15 po pasukan na naman
Welcome sa Forum ng Book
Panoorin nio po Music Video ng IT2, BDI, Duh Anknowns, wala pa sa vala...
Bawal magspam!!!

    Life Guide [ A Detour to Love ]

    Share

    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:32 am

    continuation..


    “ehem!” nasamid ako dun ah! umiinom pa naman ako!

    “anong nangyari sa’yo?” Erlyn blurted out.

    “oo nga, bakit?” Carla inquired.

    “hey, are you okay?” Jake asked me. He stood up and went beside me.

    “uh..ehem! oo.” I continued coughing.

    “ayos ka lang?” Kryzl became worried.

    I finally stopped coughing. “oo..” Very Happy

    “sigurado ka?” Mike asked too. Instead of answering him, I gave him a puzzled look. “tinatanong ko kung sure kang okay ka.” he reiterated but still, I didn’t answer him.

    “Hilary, kung ayaw mo ipahiram, okay lang naman eh. sorry, nabigla ka yata” :-\ Drew sounded like he was asking for mercy.

    “ang o.a. mo naman Drew! hindi naman kasi yung paghiram mo yung reason kung bakit ako nasamid noh!” I clarified.

    “eh ano?” Paolo asked me.

    “huh? basta lang!” I answered then turned to Drew “I’ll give the notebook to you later, don’t worry!”


    ***


    Most of the students already went home. Tumambay lang ulit ako kasi ayoko pang umuwi ka’gad. Naglalakad-lakad ako sa school grounds nang may natanaw ako!

    “hoy lalake!” I walked towards the bench where Mike was sitting.

    “hoy lalake? ??? dapat--”

    “dapat ano?!” alam ko na ulit sasabihin nito! “dapat gwapong lalake!”

    “..dapat..






















    ..Mike lang. as simple as that.”











    Whoa! Surprised Mike, anong nangyayari sa’yo? ??? did the globe transformed into triangle? Surprised or were the cows able to fly?! Surprised pwede rin yung..nagdidiliryo na ba siya?! ???

    I sat beside him. “okay ka lang ba?!” ???

    “of course I am. baka nga ikaw ang hindi okay dyan eh. Naka-recover ka na ba sa pagkakasamid mo kanina? next time, drink slowly.” he answered calmly staring in the open air.

    “alam mo ba kung bat ako nasamid?! huh?”

    “I know.”

    “sige nga, bakit nga kaya?”

    “kasi..






















    ..ayy, hindi ko pala alam. why don’t you tell me?”











    akala ko pa naman alam mo! :Smile

    “it’s because you said I have a good hand-writing!”

    “so? ??? what’s wrong with that?”

    “what’s wrong with that?” I sarcastically repeated after him. “eh kahapon lang sabi mo pangit yung sulat ko eh!” I stated loud and clear.

    I looked at his reaction. grabe! Smile :'( Wink :-\ Very Happy :-X ;D :-[ >Sad Razz Sad :Smile Surprised ??? Cool

























    walang kareareaksiyon!

    “Mike!” I called his attention.

    He turned his head to face me. “I was just kidding yesterday.” then he looked away and stared again in the open air.

    “kanina, tinuruan mo ko sa ekonomiks tapos in-ofer mo pa na ikaw yung magdala ng pagkain ni Joy na ako naman dapat ang magbibitbit, tapos yung ngiti mo, tapos--”

    He suddenly turned to face me again. “come on lady, go straight to the point.”

    “okay” I inhaled to prepare myself. “bakit ka ganyan?!”

    He leaned closer. “bakit? ganito naman talaga ‘ko ah!” he stated.

    “yun nga eh! ganyan ka... ngayon! pero hindi ka ganyan kahapon! nung isang araw! nung isang buwan! you’re not like that before!” I bent backwards.

    “what are you trying to say?” he bent forward once more nearer to my face that I could already feel his breath.

    “can’t you understand what I’m trying to say?!” I inclined away from him again that I lost balance and ended up lying on the bench. He leaned over my face.

    Hala! Surprised anong gagawin nito?!

    He leaned closer, really close! “no!” he answered then moved his face away from mine.

    Whew!

    “i can't understand.” He grabbed my hand and helped me to sit but instead of remaining sited, I stood up abruptly.

    “why are you becoming nice all of a sudden?! there! I already told you! sagutin mo na!”

    He had a pokerface. It was blank! Very expressionless that I don’t know what’s going on in his mind. After a few seconds, he stood up in front of me. He walked closer to me but I backed off.

    Lalapit ka pa ah! “bakit nga?!”

    He looked away from me. “I'm doing this cause I won’t be near you anymore!” he spoke in a serious tone.

    “kaya ka lapit ng lapit ngayon??” I asked then he inclined forward to me. I could feel his breath again. “kung ito yung sinasabi mong paglapit, hindi ito yun!”

    I distanced myself from him and moved away once more. “what you mean is yung pagiging nice mo ngayong araw na ‘to?” he went near me again. “yeah, that’s what I mean”

    “your being nice because this is the last day that--” I didn’t finished that sentence. “teka! anong ibig mong sabihin? na ito na yung huling araw na magkasama tayo? aalis ka? ang labo kaya!” I changed it to a question as I stepped backward.

    This time he didn’t leaned closer anymore to my face but instead he turned his back and walked away.



































    “..starting now, mawawala na 'ko sa tabi mo.”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:33 am

    Chapter 14
    Buoy Up


    I woke up and sat on my bed. Si Mike talaga kahit kailan oh! Hindi tuloy ako nakatulog ng maayos kakaisip sa pinagsasasabi niya. “..starting now, mawawala na 'ko sa tabi mo.” Ano naman kayang drama nun? I don’t have any frigging clue! Kasi naman di niya nililinaw eh!

    Bumangon na ko para magbreakfast. Paglabas ko sa kwarto, may nakita akong figure na nakaupo sa sofa. Mukha namang hindi si mama or si papa, lalong-lalo namang hindi si Jelaine yan noh! Malamang nag-iilusyon nanaman ako dahil kulang ako sa tulog. Si Mike kasi eh! Habang papalapit ako, naaninag ko na si figure! Si figure pala ay isang guy! Who’s this handsome guy? ??? nah.. :Smile he’s just an illusion, a side effect for not sleeping well.

    “good morning!” Smile

    Ayos si illusion ah! binabati ako! “good morning din!” I greeted back then continued walking to the dining room. Para naman akong sira! :Smile gri-neet back ko ba naman yung illusion?! ilusyon nga ba yo’n?! ???

    Bumalik ako sa living room. Sino ‘to?! Surprised

    “hoy, ikaw!” I pointed my index finger at him then he pointed his self too and gave me an are-you-referring-to-me look.

    I put down my hand then turned away. “hindi, baka ilusyon ka nga lang”

    I was about to make a step when I heard him spoke. “uhm..” I turned to face him. He walked towards me. “I guess you’re wrong” then he smiled at me.

    Kinakausap ako ng ilusyon! ang galing! na-eelibs ako ah! “how did you do that??”

    “did what? walk towards you?” I can see on his face that he’s wondering.

    Hindi naman ‘to ilusyon eh! “huh? wala! wait! by the way, who are you?! sino nagpapasok sa’yo dito? ba’t ka nandito?” I blurted out.

    “wait lang, iisa-iisahin ko ah? I’m Khyle. Si Jelaine nagpapasok sa’kin dito. Gagawa kasi kami ng project sa house namin eh. Nando'n na yung iba naming classmates pero hindi pala nasabihan si Jelaine kaya sinundo ko nalang. Nagbibihis pa yata siya eh.” he answered back.

    “gano'n?!”

    “Khyle, tara na!” Jelaine suddenly appeared from my back and went beside him. “ui, gising ka na pala. Siya nga pala si Khyle, classmate ko. Khyle, si Hilary, sister ko.” Khyle extended his hand so I took it and we shook hands. “punta ko sa bahay nila, gagawa kami ng project eh.”

    “nasa’n sina mama? nagpaalam ka na ba?”

    “oo naman noh. nasa garden si mama, nagdidilig. nandyan din sa labas si papa”

    “ahh, okay. sige, ingat kayo ah?” I proceeded to the dining room to eat.

    Nung napansin kong wala na kong magawa sa buhay, si-nearch ko sa phonebook ko yung number ni Mike. Nakita ko din naman.

    miKe_gwapo!
    +63919*******

    Siya nag-save nito ah! Gwapo pa talaga yung nilagay?! ??? Pinalitan ko nga! Tinanggal ko yung underscore gwapo! Razz

    : hoy! iwanan daw ba ‘ko kahapon?! linawin mo yung sinabi mo! ang labo mo eh!!

    Maya-maya nagreply na siya.


































    : Ü


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:33 am

    continuation..


    Loko talaga ‘to! >Sad anong klaseng reply yun?! ???

    : Ü<--anong mapapala ko dito?!

    : =)

    Aba! talaga naman! Hindi ko na nireplayan! Hindi naman niya sinasagot tanong ko eh!

    Nung malapit na kaming mag-dinner, tinawag ako ni mama.

    “ba’t wala pa kapatid mo? wala ‘kong load eh, ikaw meron ka diba? i-text mo nga na umuwi na!” she ordered while I was busy switching channels of the television.

    “pa’no ko i-tetext yun?” I inquired. Wala naman siyang cellphone ah!

    “anong pa’no? edi pindutin mo yung keypad!” I think she got furious at my question. Razz

    “ma? diba bibilhan niyo palang siya ng cp?”

    “what are you talking about? we already bought her one when you were at Antipolo for your retreat!” she stated clearly.

    “ano?! Surprised ba’t hindi ko nalaman yun?!”

    “hindi mo pa alam? akala ko pinakita na niya sa’yo yung bago nyang phone eh. anyway, eto number niya” she showed me the screen of her mobile and I copied the number to my phone.

    I texted her to go home. When she arrived, I confronted her. “may phone ka na pala ah!”

    “meron na nga”

    “eh bat hindi kita nakikitang ginagamit mo? hindi mo pa sinabi!”

    “tuwing ginagamit ko hindi mo lang siguro nakikita saka duh! hindi ka naman nagtanong eh!” :Smile she answered back then went to her room to change clothes.

    All I can do was just shrug and watch television. When I felt boredom, I went to sleep.


    ***


    Pagkadating na pagkadating ko sa skul, si Mike na kaga’d ang hinanap ko. Kumpleto na halos ang buong klase pero wala pa siya. Malamang late lang yun.

    “Mike! pare, dito ka!” Drew suddenly called out for him when he was about to enter our room. He went to his chair to put down his bag. Hindi pala siya late eh, muntik lang.

    “hoy! ang ganda naman ng reply mo sa text eh!” I complained.

    “oo nga eh..” Smile he muttered then smiled innocently before going to the group where Drew and Jake were.

    'tong Mokong na ‘to! >Sad

    Later on, Teacher Lex went in front of the class to announce something.

    “I already told this to your class president last week but I will announce it today. Isa-shuffle ko ang sitting arrangements niyo para maka-close niyo naman yung iba niyo pang classmates.”

    I looked at Mike. He turned his head to look at me too. When I saw his face, I thought deeply.

    “I'm doing this cause I won’t be near you anymore!” which tells there will be distance between us.

    “..starting now, mawawala na 'ko sa tabi mo.” mawawala na siya sa tabi ko kasi--

    could it be because...








































    ..hindi na kami magiging seatmates?! Very Happy


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:33 am

    continuation..


    hmm.. ???

    “oist!” I called his attention.

    “by now your questions must’ve been answered” tapos tinignan niya ‘ko ng parang nakakaloko.

    edi tama yung hula ko?!

    “ito yung drama mo?! eh ano namang koneksyon nito sa pagiging mabait mo last week, huh?!” I retorted then glared at him.

    “eh yun na yung huling araw na magiging seatmates tayo noh, syempre kailangan good shot ako sa’yo bago tayo maghiwalay. ayos ba?” ;D he smirked.

    Anak naman ng tupa na nanganak ng sabay-sabay! ibig sabihin, this is what those things are all about?! “yun na yun?! eh sira ka pala talaga eh noh! akala ko naman kung ano na yun!”

    “pa’no yan? mawawala na ‘ko sa tabi mo and I won’t be near you anymore since it’s possible na mapalayo yung upuan natin sa isa’t-isa sa shuffling na mangyayari.”

    “pa’no yan ka dyan? ??? so what naman kung magkalayo tayo ng upuan? who cares?!” I snapped back then looked away from him.






























    “I do.”




















    When I heard his words, I immediately looked at him. “at bakit naman?!”

    Teacher Lex suddenly spoke. “ako ang nag-ayos nito, bawal makipagtrade ah? next quarter baka i-shuffle ko ulit pero sa ngayon, eto muna.” sabay wasiwas naman sa isang bond paper. “Mike! take charge.”

    “basta wag mo masyadong mamimiss ang isang gwapong seatmate na tulad ko ah?” after saying that, he winked at me. Wink

    “ang kapal ng mukha mo ah! >Sad wala na bang ininipis yan?! ???” he ignored me and just stood up in front of the class.

    “classmates, punta kayo sa likod, aayusin na natin yung bagong arrangement.” tapos inabot naman ni Teacher Lex sa kanya yung papel.

    Tumayo naman na kaming lahat at kagaya nga ng sinabi ng “gwapo” :Smile kong former seatmate, sa likod kami nagpunta. Isa-isang tinawag yung mga pangalan namin. Ang tagal nga nung sa’kin eh.

    “sino gusto mong seatmate?” Joy asked.

    “kahit sino na! buti nga ‘to eh, hindi ko na makakatabi yung mokong na yun!”

    “mokong? sino?” Carla clinged to my arm.

    “si Mike ba?” Jhoyce inquired and I nodded.

    “wushu! If I know, he likes you naman.” ;D Erlyn teased.

    “duh! wala yung gusto sa’kin noh! paborito lang niya kong inisin! bwisit talaga yun!” I retorted.

    “yihee!” ;D Joy exclaimed.

    “teka, pa’no naman si Jake?” Kryzl smiled and jested along with Erlyn.

    “oo nga si fafa Jake!” ;D Jhoyce laughed and so as the others in our group.

    “anong tawag mo sa kanya?” I chortled.

    “ang haba ng hair niya noh? may fafa Jake and fafa Mike siya. yikee!” ;D Carla jested along.

    “tha’ts silly! tama na nga yan!” I spoke but they just continued teasing me.


    Natigil lang yung asaran nung tinawag na sina Erlyn at Kryzl. Tuwang-tuwa sila. eh pa’no ba naman, nagkataon na isang pagitan lang yung upuan nila. Sina Joy, Jhoyce, at Carla, medyo napalayo naman.

    “Hilary!” Mike finally called me. I hauled my gaze towards him. “you’ll be seated beside..” he looked at the paper.

































    “Jake..”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:33 am

    continuation..


    “hi!” Jake greeted me as I was walking toward the chair beside him.

    “hello” I put down my bag and sat.

    Maya-maya lang tinawag naman si Drew at ako ang katabi niya. Napagitnaan ako ni Drew at ni Jake. Natawag na kaming lahat at yung iba pa nga nagrereklamo kasi napalayo sila sa mga ka-close nila.

    “try to make new friends. Don’t be confined with the old ones” Teacher Lex said.

    Naintindihan ko naman yung gusto niyang mangyari kaya kahit malayo sa’kin sina Carla, hindi naman na ako nagreklamo tungkol sa bagong arrangement.

    “naks naman! ang ganda naman ng bago kong seatmate.” Drew commented.

    “wag ka nga! nambola ka pa!” I responded.

    “whoa! I’m impressed! nahalata mo pala?” ;D he jested and smiled.

    “edi inamin mo din!” I elbowed him and chortled.

    “joke lang! Very Happy hindi naman talaga kita binobola eh. it’s not flattery. It’s more on a compliment.” Smile then he smiled sillily.

    “sige na nga! whatever you say” I said.

    “ayaw mo pa rin maniwala?” then he looked at Jake. “bro oh, binobola ko daw?”

    “eh hindi ka naman mukhang kapani-paniwala eh!” Jake answered back. “dapat kasi ako’ng magsabi no’n para mas convincing naman noh! watch and learn.” he looked at me and repeated the line. “ang ganda naman ng bago kong seatmate.”

    Tumawa lang ako. Pa’no ba naman nagkokontest silang dalawa kung sino ang masmukhang kapanipaniwala.

    “ay nako dude, isa ka pa eh! tignan mo tinawan ka lang! haha!” ;D Drew laughed along with me.

    Binatukan naman siya ni Jake. “eh ikaw nag-umpisa nito eh. May ‘it’s not flattery. It’s more on a compliment’ ka pa dyang nalalaman.”

    “psst! Drew!” Mike called his attention. My laugh died down as I looked at where he’s sitting.

    “bakit bro?” Drew stopped laughing too.

    “hindi ko lang alam kung nasabi ko na ba sa’yo ‘to ngayong araw na ‘to..”

    “ang alin?” Drew asked with anticipation.





















    “ang ingay mo pare!” Mike answered him.











    Upon hearing this, Drew just continued laughing. Wala namang silbi pagsaway ni Mike kay Drew. Maslalo pa ngang lumakas tawa niya eh. :Smile

    Naka-upo si Mike sa kabilang ibayo. Nakakainis naman yun, nagdrama pa nung Friday kaya hindi ako nakatulog ng maayos nung Saturday. Napagkamalan ko pa tuloy na ilusyon si Khyle! Totoong tao na pala yun, hindi ko pa ka’gad nalaman. Very Happy Bakit ko pala biglang naalala si Khyle? Ewan ko ba, basta nung napatingin ako kay Mike, bigla ko nalang naalala yung lalaking yun.


    ***


    Pagkatapos magdiscuss ang Physics teacher namin, natuwa yung mga classmates ko kasi last subject na yun. Sina Carla naman, nagpunta muna ng locker. Nagsisi-uwian na din yung iba nang bigla namang pumasok sa room namin si Paolo.

    “bro! namiss mo ko agad? ikaw naman, sana hinintay mo nalang ako lumabas, nagpunta ka pa dito. touched naman ako!” Drew hugged Paolo.

    “pare naman! layuan mo nga ‘ko! nababakla ka na yata sa’kin eh.” ;D Pao jested and pushed Drew slightly. Drew just laughed and sat beside me while I was fixing my things.

    Paolo turned a chair to face us and sat too. “Jake, may training ka?”

    Jake was also fixing his things. “oo eh.” then a little later, he stood up. “sige ah, punta na ‘ko sa court” nakipag-high five siya kina Pao at Drew. “Mike! alis na ‘ko”

    “sige.” Mike raised his hand as he was erasing the black board.

    “Hilary..” I lifted my head to look at him. “una na ko. Ingat ka sa pag-uwi mamaya ah?” I smiled at him and nodded. He left the room and I continued arranging my things inside my bag.

    “ang sweet naman!” tinignan ko naman si Drew. “hindi, loko lang.”

    “bago sitting arrangement niyo ah, tapos seatmate mo si Jake at Drew? Hilary, sinasabi ko sa’yo, pagtiyagaan mo lang yang si Drew.” binatukan naman ni Drew si Pao.

    “Drew’s alright.” I said.

    “how about Jake?” Mike asked with a serious tone as he went near us. He gave Paolo and Drew a high-five before sitting beside Paolo.

    I gazed at Mike and answered, “he’s okay too.” then he looked away from me.

    “ano last subject niyo kanina?” Paolo diverted the topic while Mike remained sited and didn’t spoke again after asking me.

    “Physics!” Drew replied.

    Tapos ko nang ayusin yung gamit ko. Gusto ko na nga sanang tumayo para puntahan sina Carla sa locker kasi puro lalaki naman kasama ko dito kaya lang bigla naman akong kinausap.

    “hilary, ano lesson niyo kanina do’n?” Pao asked me.

    “pareho lang naman lesson natin do’n ah? pareho teacher natin do’n, ano ka ba naman Pao?” binatukan lang ni Paolo si Drew. “sabi ko nga eh..si Hilary kausap mo, hindi ako” then Drew looked at me and waited for me to answer Pao’s question.

    oo nga naman, pareho naman kami ng teacher. Ba’t pa niya tinatanong sa’kin? “tungkol sa velocity and acceleration” sinagot ko nalang yung tanong.

    “uuwi na pala ‘ko.” Mike immediately stood up.

    Kahit kailan talaga ang labo nito! Siya ‘tong lumapit sa’min tapos hindi naman umimik masyado. Ngayon naman, uuwi na agad? ???

    “sige, ingat ka!” Drew said as Mike picked up his bag from his chair.

    Hindi naman na ako nagpaalam sa kanya. Pinanood ko lang siya habang naglalakad siya paalis. Nung palabas na si Mike sa pinto, bigla namang sumigaw si Paolo...







































    “Mike, ingat! bye! and add acceleration to your velocity, ang bagal mo pare!”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:34 am

    continuation..


    “para sa’n yun?” ??? I asked Paolo.

    “oo nga! ano yun?” ??? Drew looked puzzled too but Paolo didn’t answer and just chortled.

    “tara na nga Drew! uwi na din tayo, ikekwento ko sa’yo sa daan” then he stood up.

    “anong sa daan pa? dito mo na kaya sabihin!” Drew protested but Paolo just hauled him along. “bye Hilary”

    “bye sa inyo”

    Drew looked at me. “okay, bye” then he talked to Paolo again still hauling him. “sabihin mo na! ano nga--” I could still hear Drew’s voice outside. “tara na sabi eh!”

    Pansin ko lang, tuwing nagtatanong sa’kin si Pao, lagi ko nalang hindi alam kung tungkol saan ba yun. Dati situational question yung tinanong niya sa’kin, ngayon naman yung lesson sa Physics na hindi ko naman alam kung bakit kailangan pa niyang itanong. Anong gusto niyang iparating? Alam ko na! ;D




















    siguro...





















    ...siguro lang ah?

























    ...baka addict siya sa Physics?! :Smile nyehe! Very Happy aba! ano bang malay ko noh? Very Happy









    Chapter 15
    Unforeseen


    Nang magsimula ang klase, puro numbers na lang yung nakikita ko sa board. Magkasunod kasi yung math and analytic geometry. Nagdidiscuss lang yung teacher namin sa harapan.

    “Drew, kaantok noh?” Pagtingin ko naman sa kanya, may iba palang pinagkaka-abalahan. Nakikipagbulungan sa katapat niya.

    “masmadami kayang fans si Jang Geum!” Drew murmured to our classmate with determination then he faced me. “Hilary, may sinasabi ka? sandali lang muna, huh?” then he faced again our classmate. “kaya sikat na siya!”

    “ano ka ba? masmadaming fans si Spongebob! kaya massikat siya!” the other opposed.

    Ano ba ‘to? nagdedebatehan? Kung kanina inaantok ako, ngayon hindi na! Si Jang Geum at Spongebob ba naman ang pinag-aawayan? at pabulong pa ah! :Smile

    I turned to face Jake. “ah..eh..Jake.”

    “hmm?”

    “tignan mo yung dalawa oh!”

    “ahh sila ba? wag mo nalang pansinin” Smile

    Though I want to ignore them, I could still hear them.

    “dude, manood ka nga ng tv! walang-wala yan kay Jang Geum!” Drew then snapped back.

    “talo si Jang Geum kay Spongebob!” my classmate countered once again.

    “hindi ah! massikat si Jang Geum!”

    “massikat si Spon--”

    “sa tingin ko massikat ang araw!” I intervened.

    The both of them stopped opposing each other then looked at me. They smiled at me then the next second, they bursted out with laugh.

    “tumigil na nga kayo! mapagalitan pa kayo dyan eh.”

    They stopped arguing after that. Drew tapped me on the shoulder. “whoa! I’m impressed!” then he went back to listening to our teacher’s discussion.

    “napatigil mo? that’s cool.” Jake commented.

    “bakit naman?” I inquired back and faced front to see what our teacher is next discussing.

    “hindi mo ba alam na magtatatlong linggo na nilang pinagtatalunan yun? hindi na nga namin pinapakialaman ni Mike yang dalawang yan tuwing ganyan sila eh. Wala kasi kaming gustong kampihan kina Jang Geum o Spongebob.” :Smile Jake chortled and smiled at me.

    “eh baliw naman pala ‘tong dalawang ‘to eh” :Smile I told him.


    Nag bell na. Lunch time na pero hindi naman ako gutom kaya humiwalay muna ako sa mga kaibigan ko. Una, napadpad ako sa covered court at umupo sa bleachers kaso nagva-volleyball yung middle school kaya umalis nalang ako at baka matamaan pa ako ng bola. Pangalawa, sa library pero after a few minutes, nabore naman ako kaya nilayasan ko na. Babalik na sana ako sa canteen pero natigilan ako.

    May mga schoolmates ako na nagkukumpulan sa may lobby. May pinalilibutan sila. Kahit na malayo ako, natatanaw ko naman...




































    ...bakit pa siya nagpunta dito? Sad


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:34 am

    continuation..

    ...bakit pa siya nagpunta dito? Sad





    Past is past! Hindi na nga pwedeng balikan diba? Kung gano’n nga, ba’t parang binabalikan ako ng nakaraan? :-\ Nandito siya ngayon. Pero isa lang ang alam ko, nandito man siya, hindi na marerewind ang mga pangyayari papunta sa time nung sabihin niya saking inlove siya sa iba. Wala ng take two para sabihin niyang ako yung gusto niya imbis na si Shiela. Yung pagbalik niya dito, posible pa pero ang sabihing hindi si Shiela ang ipinunta niya dito, imposible na yun.

    napatitig lang ako sa kanya habang kausap siya ng mga schoolmates ko na kaibigan niya. Kamusta na kaya siya? Eh ako kaya, may balak kaya siyang kamustahin ako? If my name’s Shiela, to whom he’s inlove with, pwede pa. But I’m Hilary, just me, not her!

    Here I am, watching him from a distance, waiting for a minute or even just a second to come that he will look my way and throw me a glance.

    Just a glance.

    Haay, wag na nga lang, nakatayo lang ako dito at nakakapagod maghintay. Busy siya sa mga kausap niya. Asa pa ko! Sad Mabuti na din siguro na hindi na niya ko makita. Para sa’n pa?! Sad

    Tumalikod na ko nang makita ko yung grupo nina Jake, Mike, Drew, at Paolo na naglalakad papunta sa direksyon ko.

    Nako! Panay ang bati sa kanila ng girls na mga juniors and sophomores na nadaanan nila, pati freshmen na halata namang hindi nila kilala! Nginitian naman nila yung mga yun. Sa bagay, sikat kasi si Jake. Basketball varsity at gwapo pa. Crush din ng bayan sina Drew at Paolo. Sa katunayan, sinabi ni Jhoyce na crush na daw niya si Drew. Inamin niya sa’kin kahapon sa jeep nung pauwi na kami. Si Carla naman, pagkatapos umamin ni Jhoyce eh umamin na din. Since si Paolo ang nag-offer na bibili ng pagkain niya last week sa canteen nung nakasabay namin silang kumain at dahil cute na rin, crush na daw niya. Marami pa silang admirers. Si Mike naman, oo minsan napipikon ako sa pang-aasar niya pero hindi naman mapagkakailang hearthrob din siya dito sa school. :Smile Bagay nga silang maging magkakabarkada eh, panay mga campus cuties.

    “ui, si Hilary oh! hello!” Drew waved his hand.

    “hi there” Jake greeted and Paolo gave me a smile.

    “ba’t mag-isa ka?” Mike inquired but he’s not looking at me.

    “nasa canteen sila pero hindi naman kasi ako kakain”

    “gano’n ba? teka, sino yun? alumni yun ah!” Paolo pointed at him.

    “teka! alam ko pangalan nun eh. An..An..ano nga ba yun?” Drew was snapping his hand trying to remember. “ Anton? Basta it rings a bell with Anton!”

    “that’s Anthony Nivenez!” Mike said.

    “kilala mo siya?!” I asked.

    “nah, I just know his name. big man on campus kasi siya before he graduated here.” Mike said.

    Oo nga naman.

    “yeah, he’s a BMOC. naging teammate ko nga siya last year eh nung varsity pa siya dito.” Jake added.

    “eh ikaw Hilary, kilala mo ba siya?” This time, he looked at me as he asked.

    I turned my head to look at Anthony, still busy chatting with my schoolmates. When I was about to answer, I looked at Mike. I saw that he stared at Anthony at first then after a while, he gazed at me for my answer. “no.” I looked down “hindi ko siya kilala.”

    yeah, I lied. Hindi na naman nila kailangang malaman na magkakilala kami eh. Sabi nga ng Philosophy #10, some things are better left unsaid. Hindi na nila kailangang malaman na first love ko si Anthony.

    “okay.” he answered with a serious tone then he went back staring at Anthony again.

    “oist bro! ba’t seryoso ka naman masyado?” Drew asked Mike. Jake also gave Mike a querying look.

    “wala naman.” he looked at me again, I wonder why.

    “uh..sige guys, una na ‘ko.” then I walked away.

    Hinanap ko si Giselle, kailangan ko ang bestfriend ko. Pumunta ako sa room nila pero wala siya. Hindi ko na siya nahanap kaya pumunta nalang ako sa corridor ng first floor. Tinignan ko lang yung garden sa tapat. Nakita ko naman sina Jelaine at Khyle na nakaupo do’n. Siguro nililigawan ni Khyle yung kapatid ko. Ayos lang, bagay naman sila eh. Napaisip naman ako, parang may kamukha si Khyle, hindi ko nga lang sigurado kung sino.

    Habang iniisip ko kung sino yung kamukha niya, bigla ko namang nakita si Anthony na papunta sa garden! At kasama na niya ngayon si Shiela. Sabi ko na nga ba eh, siya talaga yung ipinunta niya. Umupo naman sila sa may bench malapit kina Jelaine. Pinapanood ko lang silang dalawa. Ano na kaya sila? Hindi na kasi ako updated kung niligawan na ba ni Anthony yun. Nawalan nga kasi kami ng communication after niyang gumrad. Si Shiela naman, kahit naging classmate ko siya last year, hindi kami close kaya wala talaga akong alam. Pero sa nakikita ko, mukhang okay naman sila.

    Kinuha ko naman yung Life Guide ko sa bulsa. Memo notebook lang yun kaya kasya naman. Binuklat ko at binasa for inspiration. Pinaka number 1 talaga sa list is about moving on. Ginagawa ko naman na simula dati pa eh! Ang kalimutan na siya! Kaso hindi ko naman naisip na kapag nakita ko siya ulit, magkakaganito ako.

    I noticed that I have a ballpen inside my pocket. I used it to write, “nasasaktan ako.”

    nasasaktan ako!

    I looked at them again. This time, they’re having fun with each other’s company and laughing. I underlined “nasasaktan ako.”

    nasasaktan ako!

    Naramdaman ko na nagvibrate yung cellphone ko kaya chineck ko yung message.

    Sender:
    aNgeL q!
    +63920*******
    seryoso ka yatang nakatingin sa guy na yun? he’s an alumni right? is there any prob? you can share it to me..well, if you want. I’ll listen.ü

    Bilib din naman talaga ‘ko sa taong ‘to. Timing na timing talaga kung magtext. Kailangan ko kasi ng kausap. Isa pa, alam niya na nakatingin ako kina Anthony. Pinapanood niya siguro ako at nandito lang siya sa paligid ko. Lumingon-lingon naman ako pero madami ding students na nandito kaya imposibleng ma-identify ko kung nasa’n siya dito.

    Kahit hindi ko siya kilala personally, may tiwala naman ako sa angel ko kaya sinabi ko sa kanya na nasasaktan ako. Kinuwento ko via text yung storya namin.

    : you know what? maybe he’s not “the one.” Try to look at your surroundings. Nandyan lang siguro sa tabi-tabi yung talagang para sa’yo. Hindi mo lang alam, baka parating na siya..ü

    : siguro nga, thanks for listening. salamat talaga!ü

    Medyo gumaan naman pagkatapos no’n yung pakiramdam ko. Tumingin ulit ako sa direksyon nina Anthony. Dapat maging masaya nalang ako para sa kanila..kaso mahirap nga lang.

    Nagulat naman ako, biglang may sumulpot sa tabi ko...





































    “akala ko ba hindi mo siya kilala? then why bother watching him from afar?!”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:34 am

    continuation..


    Si Mike pala 'to. Bigla nalang sumulpot! “bakit? eh ano naman sa’yo? huh?!”

    “I’m just asking!”

    “bakit nandito ka? kasama mo sila kanina diba?”

    “iniwan ko muna sila. I recognized something that they didn't so I went to find you. Nandito ka pala” then he looked at where Anthony and Shiela were sitting. “bagay sila noh?”

    “huh? hindi, oo..sa totoo lang, hindi ko alam!” kailangan ba talaga niyang ipamukha sa’kin na bagay sila? ang sakit nun ah! Sad Kanina, medyo okay na ‘ko. But upon hearing what he’s saying? He’s only making me feel worse!

    “oo kaya! tignan mo nga oh, ang sweet nila!”

    yeah, right! they’re sweet that it makes me wanna cry at this very moment! “bahala ka, sige, alis na ‘ko”

    I was about to make a step but he went in front of me and blocked my way. “sabi ko na nga ba eh, there’s something about mr. bmoc!” I just looked away at him. “you’re not going anywhere.”

    “please, Mike! I don’t have time for this! just..just let me go away! excuse me, padaan.” I stepped to the left but he just did the same. I tried on the right but still, he hindered my way. I felt my tears were already gonna fall anytime so I just looked down so he won’t see my face.

    “you know what? you can run but you can’t hide.” then he cornered me at the wall and lifted my chin. “I know that you only ran away from us a while ago, but you can’t hide what you’re going through. I know there's something wrong!”

    I didn’t spoke but instead I gave my head a toss and looked away from him. I’m trying to control my tears. Please naman! Kung tutulo ka, wag dito, wag sa harapan niya!

    I heard him sigh. “alright then. sorry for this but..” he held my hand. “..I need to do this.” he grabbed my hand and hauled me along near the fire exit. After which, he let go my hand and sat at the stairs while I was just standing in front of him.

    “para sa’n yung sorry?” I asked while looking down at him.

    He lifted his head. “for holding your hand. diba dati sabi mo ayaw mong umabot sa pang-third time yung paghawak ko sa kamay mo? kaso ginawa ko pa rin ngayon. kung hindi ko kasi yun ginawa, hindi kita mahihila papunta dito.” he explained.

    Ano? Naalala pa niya yun? at sineryoso niya?!

    He grabbed my hand again. “sorry, fourth time pero umupo ka kasi dito.” He pulled me beside him. Gusto ko pa sanang pumalag para umalis na pero hindi ko na magawa kaya umupo nalang ako sa tabi niya.

    “bakit mo ba ‘ko dinala dito?”

    “wala kasing masyadong pumupunta dito.”

    “syempre, nasa banding fire exit kaya tayo! sino naman pupunta dito noh! wala namang sunog!”

    “exactly.”

    “oh tapos? ano na?” pwede bilisan mo na kung ano man ‘to? para makaalis na ‘ko, naiiyak na talaga ‘ko eh! kanina ko pa pinipigilan!

    “I chose this place para walang makakarinig. so go on, spill it!”

    “spill what?”

    “what’s with bmoc Anthony? is there something I don’t know?”

    “yeah, there’s something you don’t know ‘cause you don’t need to know whatever it is!” I abruptly stood up to walk away but he stopped me from going and held my hand. “sorry, fifth time already.” I saw that he also stood up. “but I need to know whatever that is!” then he turned me to face him.

    “he’s my first love but I didn’t tell my feelings for him ‘cause he only sees me as his friend! he’s in love with that girl, NOT WITH ME!” my tears already fell as I said that. :'( “ngayong alam mo na, pwede mo na ba kong bitiwan?!”

    He moved closer to me. “no, hindi pa kita bibitiwan.” I looked at him with tears falling from my eyes. Instead of giving me a hanky, he swept my tears by his hands.





































    “just so you know, ang cute mo pa rin kahit umiiyak ka..”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:35 am

    continuation..


    “ha..huh?!” magpa-check-up na kaya ako sa doktor? may diperensya siguro tenga ko?

    “weh, naniwala ka naman?!”

    “ano?!” sabi na eh, may diperensya nga yung tenga ko! doktor, magkikita tayo asap! “nakakainis ka talaga! bitiwan mo na nga ‘ko!” I bemoaned then tried to loosen from his grip and continued crying. “Mike! please!” I pleaded as I looked into his eyes. At that moment, I felt that he was already loosening his clutch and finally, I was able to free myself from him. I turned my back to start walking away.

    Then I heard him spoke, “sorry, I’m doing this for the sixth time!”

    oh no! Surprised

    He grabbed my hand once more! To my surprise, he powerfully tugged me which made my body turn. I lost balance but he catched my body on a slant position before I fell down with our faces close to each other.

    Our eyes met then he leaned closer. Surprised Akala ko kung ano na ang gagawin niya eh! Kinabahan ako! “binitawan nga kita pero hindi ko naman sinabing papakawalan na kita diba?” bumulong lang pala sa tabi ng tenga ko.

    He helped me stand up and when I recovered my steady state, he held me in my shoulders. “oh! okay ka lang?” then he lifted my chin. All I could do was glower at him. “loko lang yung kanina! this time it’s for real, cute ka pa rin talaga kahit umiiyak!”

    I stopped glowering and just looked into his eyes. “but I think it’s more okay if you’re going to smile.” Smile then he beamed.

    For some reason, this made me like him a little better. I smiled back.

    “there! that’s better.” then and there, he lead me back to sit down on the stairs. At that time, I was no longer crying. “mag-usap muna tayo.”

    “ano pa bang gusto mong malaman?”

    “kung anong gusto mong malaman ko.”

    “you want to know the whole story?”

    “why not?”

    I took a deep breath. “okay.” then I faced him. “I met him last year when he accidentally bumped me until we got along well. Alam mo ba, nung dumating siya sa buhay ko, akala ko siya na..” I paused for a while. “..kaso hindi eh. I thought he also had feelings for me but it turned out to be the opposite way. Umasa lang ako! When he told me that he’s in love with someone else, that’s the time when I realized that I have to let him go. Binigay siya ng Diyos para lang mahalin ko, hindi para makasama ko. Kailangan ko na siyang hayaan. But then, nahihirapan nga lang ako lalo na ngayon na nakita ko siya ulit.”

    “you want to know something?”

    “go on..”

    “when God gives you one important thing in life, never hold it too tight, so when he asks you to give it back, it’s easy to let go without hurting too bad.”

    “sa’n mo natutunan yan?”

    “from my experience.” he said.

    “experience?” ??? I gave him a querying look but he just gave me a smile.

    “just remember what I said, that’ll help you with you’re situation right now.”

    sure thing Mike! in fact I’m planning to make that as my Philosophy #12.

    “pero anong experience yun?”

    “I’ll tell you some other time.”

    “o-kaay!” :-\ I said, drawing out the second syllable as if trying to decide whether or not to ask more.

    “you feeling all right now?”

    I shrugged and nodded at the same time. “I guess so. thanks!”

    “don’t mention it.”

    “I do have a question, though, why are you being nice again today?”

    “hey,” he protested. “I can be nice!”

    “talaga lang ah? baka naman you’re being nice kasi..” I paused. “ito na yung huling araw na magiging seatmates tayo kaya kailangan good shot ako sa’yo bago tayo magkahiwalay” then I chortled. “remember that line? :Smile baka gano’n nanaman ah!”

    “ah yun ba? iba na ngayon. I’m nice..really!”

    “actually, i can see that.” I smiled to myself. “you know what? okay ka naman pala eh!”

    “oo naman noh! tungkol naman sa pang-aasar ko sa’yo, sorry ‘bout that, gano’n lang talaga ko minsan eh kaya pagpasensyahan mo na”

    “dapat pala hindi na ‘ko mapikon..”

    “parang gano’n na nga..” he chortled. “nga pala, gusto mo bang kalimutan si mr. bmoc?”

    “of course! kung kaya ko lang ng mabilisan, ginawa ko na noh!”

    “tutulungan kita..”

    “tutulungan? by what means?”

    “basta!”

    I just shrugged at him then stood up and went near the railings to feel the breeze.

    “Hilary..”

    “hmm?” I turned my head to look at him.

    “If you would just let me..







































    ..I wanna get closer to you.”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:35 am

    continuation...


    “..I wanna get closer to you.”


    I just gave him a smile then the warning bell that signaled the imminent commencement of classes trilled sharply.

    “sounds like we’d better get going.” he said and I nodded.

    On our way, I saw Giselle, running towards our direction.

    “Hilary! kanina pa kita hinanap! nakita din kita! anyway, we’ll talk later” she said then she noticed Mike beside me and gave me a querying look.

    “oh, sorry, I forgot to introduce you. Mike, si Giselle nga pala, bestfriend ko. Giselle, si Mike”

    “hi! nice meeting you” Smile Mike said.

    “yeah, same here” Smile Giselle smiled and they shook hands. “una na ko, may gagawin lang ako sa classroom. usap tayo mamaya ah?” she told me then she turned to Mike. “see you around.”







    Chapter 16
    Viewpoint

    Giselle and I met outside our room.

    “alam mo ba, hinanap ka sa’kin ni Anthony.” Giselle said.

    “nagkita kayo?” I asked.

    “oo, kaya nga hinahanap kita kanina eh pero dahil hindi ko alam kung nasa’n ka, may pinasabi nalang siya”

    “gano’n ba?” I muttered with a dry tone then she looked at me.

    “interisado ka bang malaman?” she asked worriedly.

    “go on, I’m listening”

    “sabi mo eh..” she sighed. “kakamustahin ka daw sana niya”

    oh? edi kahit pa’no naaalala pa pala niya ‘ko?

    “ibabalita din daw niya sana sa’yo na kaya siya nagpunta dito kasi pinapunta siya ni Shiela. Niligawan na pala niya eh at ngayon daw yung araw na malalaman niya yung sagot niya”

    “buti nalang pala hindi kami nagkita. ayoko namang marinig mula sa kanya yang mga pinasabi niya eh. mas-okay na sa’yo ko nalang nalaman kaysa sa kanya pa. At least hindi gano’n kasakit” Sad I riposted.

    “sinagot kaya siya? what do you think?”

    “nakita ko silang magkasama, malamang sinagot na nga siya.”

    There was moment of silence after which. We both just stared in the open air until Giselle finally spoke. “mukhang okay na kayo ni Mike ah..” she suddenly changed the topic.

    “nalaman na nga niya yung tungkol kay Anthony eh.”

    “sinabi mo?” ???

    “napilitan ako. hindi niya ko tinantanan kanina hanggat hindi niya nalalaman kaya ayun, kinuwento ko nalang. And you know what? He comforted me.”

    “kinomfort ka? talaga?” I nodded. “mukhang interisado siya masyado sa’yo ah?” ;D she uttered then I just shrugged. “hay nako Hilary” she chortled.

    “hey, ba’t ka tumawa? what’s funny?” nakakaloko si Giselle ngayon ah!

    “wala..” she stopped chortling and looked at me. “natutuwa lang ako, you and Mike are beginning to get along well. dati kasi, asar ka dun eh. At tignan mo ah, he was with you when you needed company. well, that’s good.” then she stared in the open air, smiling. “I’m starting to like him for you, bagay naman kayo” she whispered.

    “what did you just said?!”

    “alin?”

    “yung huli mong sinabi?”

    “huh? uh..sabi ko mabuti naman at friends na kayo ni Mike at least wala ka nang kinaaasaran!”

    “yun ba yun? ??? ahh okay..akala ko may iba akong narinig eh” I said ambivalently.

    “basta bestfriend, I know you find Anthony as a great guy..” then she tapped me on the shoulder. “..but there are guys out there better than him.”

    “are you sure?”

    “girl, I'm not sure of anything..” she paused then looked into my eyes...


































    “..I just want you to be happy.”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:35 am

    “..I just want you to be happy..”


    continuation..



    “thank you ah?” Smile I said as I hugged her tight. I felt her warm affection.


    ***


    The next morning, I was the one who came first in our room. I sat and as I waited for my other classmates, I heard a voice coming.

    “sige na kasi Mike! sumama ka na..papayag ba kaming wala ka dun?” Drew was nudging Mike as they were entering the room with Paolo at their back. I guess the three of them didn’t recognize my presence because I was sited near the bookshelves.

    “oo nga naman bro! ano ka ba, celebration nga yun ni Jake tapos wala ka? ‘wag gano’n, kulang ang barkada ‘pag nagkataon!” Paolo concurred.

    Mike didn't respond. He just removed his bag and sat at the chair near the door while Pao and Drew just stood in front of him.

    “kasi naman dude! um-oo ka na!” Drew nudged him again but this time, stronger.

    “tigil tigilan mo nga ko Drew!” binatukan niya si Drew. “sumosobra ka na ah! ang lakas nun ah! ihuhulog mo yata ko sa kinauupuan ko eh!”

    Tumawa lang si Drew. ;D

    “sumama ka na kasi!!” Pao and Drew yelled simultaneously.

    “ang ingay naman!” Razz I commented and went near them.

    “wui, nandyan ka pala, di ka namin napansin..akala ko wala pang tao dito eh.. sorry.. oh eto, umupo ka muna, sumama ka sa pinag-uusapan namin..” Drew smiled and pulled a chair. “oo nga pala, sumama ka din sa Friday Hilary ah?” Smile

    “sa’n naman?” ??? I asked and sat.

    “sa celebration sa bahay nina Jake after classes. Birthday niya na kasi sa Friday..” Pao uttered.

    oh? Surprised malapit na pala birthday niya.

    “yun nga.. eh eto namang si Mike ang hirap suyuin eh..pakipot pa! baka gusto mong bilhan pa kita ng flowers and chocolates?” Razz Drew teased.

    “ano ka ba! :Smile sasama naman talaga ko eh..may sinabi ba kong hindi ako sasama?” Mike responded.

    “ay gano’n ba? ;D hindi ka kasi umiimik kanina eh..akala tuloy namin hindi ka pupunta..” Drew chortled.

    “nag-iisip lang ako kanina..may gig kasi kami ng banda sa Friday night eh. Binigyan na kami ng downpayment ng bar..baka hindi sila pumayag na magback-out kami kaya iniisip ko kung anong gagawin. Isa ka pa Pao eh! parang hindi kita kabanda ah! Alam mo naman na may gig tayo, bakit hindi ka namumroblema dyan? teka, nasa’n nga pala si Jake?”

    “mamayang tanghali pa yun papasok, excused naman siya sa classes today eh.. pinull-out kasi siya ng coach nila kaya puro training lang sa basketball gagawin niya, malapit na kasi competition..” Pao answered.

    “gano’n ba.. eh pa'no na nga yung gig?” Mike inquired.

    “ibalik niyo nalang kasi yung downpayment..” I suggested.

    “ang galing mo talaga Hilary..tama, tama! ;D Next time nalang kayo tumugtog do’n..” Drew stated as he sat and placed his feet on top of another chair.

    “pa’no nga ‘pag di pumayag? banda lang kasi namin yung nakaschedule na tumugtog sa friday, ‘pag hindi kami nakatugtog, wala ng iba. Baka magalit yung may-ari ng bar ‘pag walang tutugtog..”

    “hindi yun, ako na bahala, ibabalik ko yung downpayment tapos kakausapin ko..gusto mo puntahan ko na agad mamaya eh para makontak niya yung ibang banda na available para may makapagsub muna sa’tin..ano? ayos ba?” Pao riposted smiling.

    “sige..basta ikaw bahala Pao ah..kausapin mo yun..”

    “oo ba!” Wink Pao replied enthusiastically.

    “call na pala eh.. ikaw Hilary, sasama ka din diba?” Mike turned to me.

    “hindi ko alam eh..” :-\ I answered back.

    “ano? bakit naman?” Drew asked.

    “nakakahiya eh..”

    “hindi yan, nando’n naman kami.. Smile saka iimbitahan din namin sina Carla mamaya, don't worry..” Drew smiled and reassured me. “ano? sama ka na?”

    I remained silent and decided what to answer when Mike spoke..

    “sumama ka na..








































    “..kasi ‘pag hindi ka pumunta, hindi na din ako pupunta..”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:36 am

    continuation..



    “woooh! may pakondi-kondisyon ka pang nalalaman ah!” Drew teased. “ay, oo nga pala bro, tanong ko lang, alam na ba ni Jake na pareho kayo ng gusto?” Binatukan ni Paolo si Drew. “aray naman!”

    “hindi pa.” Mike answered with a dry tone.

    “pareho ng gusto?” I inquired.

    “kung pareho sila ng gusto sa ano..” :-\ Drew looked at Paolo ambivalently.

    “sa music!” Paolo continued for Drew. “kasi..alam mo na, ung sounds na tutugtugin sa party. sila kasi ni Mike yung mag-dedecide about sa sounds”

    “sa tagal tagal niyo nang magkakasama hindi niyo pa ba alam yung mga trip na kanta ng isa't-isa?” I queried them.

    “hindi!” “oo!” the both of them concurrently answered.

    “huh?!” ???

    “este..” binatukan ulit niya si Drew. “ano ba! nalalabuan na tuloy sa'tin si Hilary!” then he turned to me. “ang ibig naming sabihin; oo, alam namin yung genre na trip ng isa't-isa pero kaya 'hindi pa' yung isinagot ni Mike kasi hindi pa alam ni Jake kung ano yung particular songs na tutugtugin tapos may sinuggest na songs si Mike then nagkatugma pala sa mga songs na sinabi ni Jake sa'kin kagabi sa phone. Eh ayun, hindi pa alam ni Jake na pareho naman pala yung gusto nilang dalawa na plano ni Mike kasi mamaya pa talaga nila dapat pag-uusapan..”

    “oo, yun nga!” Drew laughed in a strained manner. “oh pa'no, sasama ka na di'ba? kasi hindi din daw pupunta si Mike 'pag wala ka eh..eh pa'no yun, edi wala ng lead guitarist sa banda nina Pao nian 'pag hindi ka um-attend..”

    lead guitarist? ???

    “eh di'ba keyboardist si Mike?”

    “i'm also the band's lead guitarist..it just so happened 2 weeks ago..” Mike broke in. “kung hindi mo pa nabalitaan, umalis na sa banda last 2 weeks yung dati naming lead and one more thing, sa mga latest songs na tinutugtog namin, bihira nalang gamitin ang keyboard kaya ako na rin yung pumalit..”

    “kaya nga, buti nalang marunong din si Mike maggitara” Pao said.

    “gano'n ba? eh teka nga, ang corny naman eh, ba't ba kasi sa'kin pa nakasalalay yung desisyon mo?” I turned to Mike and asked him.

    “kasi ano eh..



















    ..gusto ko lang! para ikaw yung sisihin 'pag hindi ako pumunta at hindi nakatugtog ng matino yung banda!”

    “tss..sira ka talaga Mike!” Pao chortled and disheveled Mike's hair.

    “hindi, joke lang yun..” Mike smiled as he fixed his hair. “pero sumama ka na kasi..” he insisted.

    “hindi effective convincing powers niyo ah! 'pag ako yan, papayag na si Hilary, di'ba Hilary?” Drew went beside me and smiled sillily at me.

    “oo na nga..”

    “ang galing ko talaga!” Drew chortled.

    Si Drew talaga! :Smile

    “basta kasama sina Carla ah!”

    “promise! kung gusto mo, imbis na si Jake ang magyaya, ako pa magyaya kay Carla eh para sigurado..” Pao reassured me.

    “sige ba!”

    Maya-maya, dumating na din si Carla at gaya nga ng sinabi ni Pao, siya na mismo ang nagyaya sa kanya. Kinilig naman ang loka! Crush niya nga kasi eh. :Smile

    Nung lunch time na, nakatayo lang ako do’n sa terrace sa harap ng room namin. Natanaw ko naman si Jake na paakyat papunta sa classroom.

    “hi Hilary” Smile he greeted.

    “hi! Smile training niyo ngayon di'ba?”

    “oo, malapit na kasi yung competition namin eh pero sumaglit muna ako dito sa room. oo nga pala, punta ka ah?”

    “ahh yun ba..oo, pupunta 'ko..nasabi na sa'kin nina Drew kaninang umaga”

    “buti naman..” he smiled. “oh sige, puntahan ko muna yung iba nating classmates, iiinvite ko yung mga hindi pa nasabihan nina Drew tapos didiretso na ko sa training..”

    “okay.”

    “and Hilary, I almost forgot to tell you..



































    ..susunduin kita sa inyo on that day.”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:36 am

    continuation..


    susunduin pa ‘ko?

    Bago pa ko makapagsalita, pumasok siya sa loob ng classroom at nilapitan yung iba pa naming classmates na malamang eh hindi pa nasabihan nina Pao tungkol sa party kaya inimbitahan niya na um-attend. Nung tapos na siya makipag-usap at palabas na ng room, sumigaw ako. “wag na noh! hindi na yun kailangan Jake.”

    Lumapit naman siya sa’kin. “I suppose hindi mo pa alam kung sa’n yung bahay namin?”

    oo nga noh? hindi ko nga alam pero.. “pwede naman akong sumabay sa mga classmates natin na may alam ng direction, kaya ‘wag nalang. No need na talaga.” tama naman di’ba? and besides, nakakahiya naman kasi kung susunduin pa niya ‘ko. Siya pa yung mag-aabala eh siya nga yung celebrant.

    Ngumiti siya, tumingin sa sahig tapos tumingin ulit sa’kin, still with that smile.

    “what?!” I asked with a baffled expression.

    “nothing.” Smile he answered and the smile was still in his visage.

    “nothing? you’re smiling without any reason? weird.”

    “Hilary, hindi mo pa ba nahahalata?”

    “ang alin?” ???

    “mukhang hindi ah..i guess hindi lang siguro ako gano’n ka-effective sa’yo regarding my deeds. anyway, I have to tell you something.”

    “huh? ano ba yun?”

    “gusto mong malaman?”

    itatanong ko ba kung hindi?

    “oo, binibitin mo ‘ko eh!”

    “malalaman mo sa Friday. Saka ko lang sasabihin sa’yo on that day. basta, I’ll be fetching you.”

    “pero--”

    “at 6 pm.” he interrupted and beamed again.

    Ang pilit naman nito. Hihirit pa ulit sana ako kaso tumalikod na eh. Nung pababa na siya sa hagdan, nakasalubong niya sina Drew na paakyat naman.

    “ui dude! swerte mo naman, di ka magkaklase today ‘til next week. Pwede switch tayo?” ;D bumanat nanaman si Drew.

    “sira! nakakapagod din magtraining noh! saka maghahabol pa ako ng lessons, masmahirap kaya yun. Ano? still want to switch?”

    “no way! ikaw nalang, enjoy!” Drew ironically said and chortled slightly.

    “si Pao nga pala?” Jake asked.

    “nasa classroom nila. pupunta ka na ba sa covered court?” Mike asked.

    “oo eh, nandun na yata si coach”

    “cge bro, galingan mo sa training”

    “oo ba.” nakipag-appear siya kay Mike.

    “at dapat panalo school natin sa compet!”

    Napangiti si Jake. “hindi ka rin demanding noh?” Jake slightly punched Drew on his arm. “cge mga ‘tol, una na ‘ko..” he tapped Mike’s shoulder and waved his hand as he turned to me. “cge ah, punta na ‘ko sa baba..”

    Tumango lang ako at hindi na ko nagbalak makipagtalo ulit tungkol sa pagsundo niya sa‘kin. Feeling ko susunduin pa rin naman niya ‘ko kahit anong gawin kong pag-ayaw eh. Naglean nalang ako sa terrace.

    Pumasok si Drew sa loob ng room. Si Mike naman, tumayo sa tabi ko. “staring at what?” he asked.

    “none in particular.” I answered.

    “before, that was one of our practice days for our English activity nung nakatulala ka sa labas ng bintana, tinititigan mo lang yung mga puno saka halaman sa garden, or I guess just staring at nothing. I just noticed.. you’re fond of staring at the open air.”

    “hindi pa kasi ako sigurado sa sarili ko at hindi pa malinaw sa’kin that time kung kaya ko ngang kumanta in front of a crowd.” I turned to face him. “just put it this way. It helps me when things aren’t clear for me.” ngayon kasi iniisip ko naman kung ano yung malalaman ko sa Friday.

    “meron bang hindi malinaw sa’yo?”

    “may sasabihin daw kasi si Jake pero sa Friday ko pa malalaman. Pwede naman kasi ngayon, ewan ko ba sa kanya kung bakit sa birthday pa niya.”

    May ibinulong naman siya nun.

    “parang..parang alam ko na”

    “huh?”

    Tumingin siya sa’kin. “wala.” tapos dumiretso ulit siya ng tingin. “anong tingin mo kay Jake?”

    “si Jake? varsity and at the same time ‘di naman niya pinapabayaan studies niya. Responsible. Popular. Good-looking. Nice. As a whole, he’s okay. Why?”

    “no, what I mean is, siya ba yung tipo mo ng guy?”

    “wait a sec, why are you asking that anyway?”

    “gusto ko lang malaman yung opinion mo. gusto ko lang na mag-share ka sa’kin ng mga bagay-bagay. katulad nga ng sinabi ko sa‘yo, gusto kong maging close tayo..” napahinto naman siya nung tinignan ko siya, ewan ko lang kung bakit. Then, nagsalita ulit siya.“yeah right, close. close.. FRIENDS.” nilihis niya yung tingin niya sa‘kin. “gusto ko lang na maging komportable tayo sa isa’t-isa hindi yung lagi mo kong sinusungitan.”

    Sa bagay, hindi naman na ako naaasar sa kanya tulad ng dati at nashare ko na sa kanya yung tungkol kay Anthony kaya bakit nga ba hindi pa ‘ko magshare ng iba pang mga bagay?

    “so ano nga? type mo ba siya?”

    “hmm..malalaman mo sa Friday” ginaya ko lang yung narinig kong linya galing kay Jake kanina. :Smile

    Natawa siya ng konti. “linya yan ni Jake sa’yo kanina noh?”

    “oo nga noh?” ;D I just smiled.

    “no, seriously, ano nga? just answer. yes or no?”










































    “seriously..I don’t know.”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:36 am

    continuation..


    “you what?!”

    “kasasabi ko lang eh, ba’t ko pa uulitin?!”

    tumalikod siya para isandal yung likod niya tapos pinatong niya rin yung elbows niya sa railings. “sungit! friends na nga tayo pero sinusungitan mo pa rin ako! pero seryoso? you really don’t know?” umiling ako.

    nilingon niya ‘ko. “hindi nga?” tiningnan ko siya ng masama. Ang kulit eh! “oh..okay. sabi ko nga eh, hindi mo nga alam.” :-X

    Humirap ulit siya sa railings. “for real?” dagukan ko ‘to eh!

    hindi naman sa ayokong magshare sa kanya, gusto ko na nga rin magshare ng mga bagay-bagay sa kanya di’ba? kaso hindi ko pa kasi talaga alam yung sagot. Hindi ko naman kasi pinag-aaksayahan ng panahon na i-figure out kung si Jake ba yung klase ng guy na magugustuhan ko, basta ang alam ko, his a nice person and a good friend.

    “I’ll think--”

    “Mike! tara sa canteen. bili tayong mineral.” Drew suddenly called out as he went outside the room to go near us.

    “--about it first.” I murmured.

    “kagagaling lang natin kanina sa baba eh! ba’t ‘di ka pa kasi bumili kanina?” Mike replied.

    “eh sorry ka, ngayon lang ako nauhaw eh. Bro naman, samahan mo na kasi ako!” ;D Drew was pulling Mike’s arm.

    “oh sige, sige..nagpapasama ka nalang din, manlibre ka na rin!”

    “oo ba! ililibre kita ng piso! oh tara na!” binatukan tuloy siya ni Mike.

    Mike turned to face me. “samahan ko lang ‘to..”

    “okay.”

    he was about to walk but made a halt. “and..”

    “Hilary, may sinasabi pa ‘tong si Mike oh! and?” Drew asked while looking at Mike.

    Mike stared at me. I saw him whispering something.
    “I hope ‘no’ yung sagot mo.”

    But I didn’t utterly heard what that was because he's voice lacked volume so I repeated Drew's question.. “and?”

    “sabi ko, I hope the things that aren’t clear for you would be apparent eventually! ayun. sige..”

    “sige, sana nga.” I responded.

    After they left, I tried to contemplate. Kung noon hindi ako nag-aksaya ng panahon para pag-isipan yung tungkol do’n, ngayon ginawa ko na. Pinag-isipan ko na ulit yung tanong niya kanina. I tried to consider the factors that would help me distinguish the answer. I pondered about the qualities that can attract me. I thought of it over and over. Minutes have already passed.








































    ngayon alam ko na talaga yung sagot.


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:36 am

    Chapter 17
    Taking In


    Thursday ngayon. Isang tulog na lang at birthday na ni Jake pero wala pa akong regalo sa kanya. Sina Kryzl, Erlyn and Joy naman eh nakabili na daw kahapon bago sila umuwi kaya nagpasama nalang ako kina Carla at Joyce sa mall after classes ngayon total balak din naman nilang bumili ng panregalo kay Jake. Naglibot-libot kami sa loob.

    Lilipat na kami sa kabilang boutique nung nagsalita si Carla. “ano kaya ireregalo ko kay fafa Jake ni Hilary?” ;D

    “shut up! hindi ko siya whatever noh. tss..! woooh, palibhasa si Pao yung nag-invite sa’yo eh kaya inaasar mo ko. kinilig ka lang eh” I teased back.

    “joke lang!” Carla chortled. “anyway, basta crush ko talaga si Paolo! grabe!” Wink

    “loka!” ;D Joyce commented and laughed.

    “tara, pasok tayo do’n” I said.

    “hey, wait lang, si Mike ba yun?” ???

    “sa’n?” Carla searched. “eh mas loka ka eh, hindi si Mike yun, alam ko medyo masmatangkad pa si Mike kaysa dyan eh.”

    “eh medyo hawig sila eh.” Joyce reasoned out as we were walking towards the shop.

    “sino ba yung sinasabi mo?” I asked.

    “ayun oh!” Joyce pointed the guy not too far away from us as we were proceeding inside but I didn’t saw the guy’s visage because his back was already facing us when I saw him.

    Nagtingin-tingin sila ng mga damit. Ako naman eh pumunta sa section ng mga caps. Nando’n din yung guy na tinuro ni Joyce kanina. Nung malapit na ako, eksakto namang humarap yung tao sa’kin.

    “ui, hello po ate Hilary!” the guy greeted.

    Eh teka lang, parang kilala ko ‘toh ah!

    “di’ba ikaw yung pumunta sa bahay namin before? Classmate of Jelaine?”

    “opo.” he answered.

    “eto naman, ‘wag mo na ‘kong i-po at i-ate, hindi lang kasi ako sanay. Si Jelaine nga parang hindi marunong gumalang kung makipag-usap sa’kin eh!” ;D I chortled. “and besides, halos magkasing-age lang naman tayo. one year lang naman yung agwat eh.” I explained and smiled at him.

    “alright. sige, hindi na..”

    “Hilary! siya yung sinasabi ko kanina!” Joyce suddenly appeared from behind.

    “classmate kaya siya ng kapatid ko. si Khyle nga pala yan.” I told her then I turned to Khyle. “siya si Joyce and--”

    “oh ano, may napili na kayo?” Carla went beside me and recognized Khyle. “Joyce, eh di’ba siya yung kaninang tinuro mo?”

    “--yan naman si Carla.”

    “hi! anyway, may I know what’s going on? ano ba yun?” Khyle was puzzled.

    “ahh kasi napagkamalan ka ni Joyce na classmate namin.” I answered him.

    “oo, tama, kamukha mo nga siya pero masmatangkad nga lang ng konti yun.” Joyce added.

    “oo nga, para kayong magkapatid ‘pag pinagtabi kayo.” Carla said.

    “sino yung kamukha ko?” Khyle inquired.

    “si Mike. Michael Cedric Guerrera. Basta classmate namin yun.”

    He just smiled at us. “actually, he’s my brother.”

    “talaga?” napangiti naman si Jhoyce.

    Kaya pala naisip ko na dati pa na may kamukha talaga siya na hindi ko lang maisip. Kaya din pala dati nung napatingin ako kay Mike bigla kong naalala si Khyle na napagkamalan ko pang ilusyon.

    That explains everything. They have a connection, magkapatid sila. Come to think of it, sa dami-dami ng sections sa school namin, magkaklase ang sister ko at brother ni Mike at kami naman ni Mike eh classmates din.

    “yeah. anyway, anong ginagawa niyo dito sa men’s section?”

    “pupunta kasi kami sa birthday party nung kabarkada ni Mike tomorrow after class, do you know Jake? ayun, naghahanap kami ng panregalo.” Carla explained.

    “oo, I know him. Family friend namin siya saka nagpunta na rin siya sa bahay namin dati. Ako nga din eh, bumili ng panregalo.” pinakita naman niya yung plastic na dala niya. “Ininvite niya din kasi ako na pumunta daw bukas saka tutugtog yung band nina kuya.”

    “gano’n ba? see you there ah?” Smile I smiled at him.

    “okay, una na ‘ko. ingat kayo”

    “ikaw din, bye” I said while Carla and Jhoyce waved goodbye.

    Pagkaalis ni Khyle, nagtingin-tingin ulit kami do’n. Ang hirap mamili, pa’no ba naman, hindi naman namin alam kung anong magugustuhan niya. Naisip naming tatlo na maghati nalang kami sa isang gift para di na kami mahirapang mag-isip ng tig-iisa naming regalo para kay Jake. Nag-end-up nalang kami sa shirt. Si Carla naman eh nag-offer na siya nalang daw ang mag-uuwi nung gift para siya na rin yung magbabalot.

    Pag-uwi ko, kumain na ako ng dinner with my family. Nagpaalam na din ako na may pupuntahan akong party kinabukasan after ng klase namin.

    “oh sige, basta mag-ingat ka ah?” sabi ni Ma habang may nilalagay siyang pagkain sa plato niya.

    “saka ‘wag kang masyadong gabihin” dagdag naman ni Pa.

    Tumango ako tapos tinuloy ko lang yung pagkain.

    “eh sino ba yung magtothrow ng party?” biglang nagtanong si Jelaine.

    “si Jake..”

    “yun ba yung nakita ko sa garden dati?”

    “oo, yun nga. oo nga pala Jelaine, bro pala ni Khyle yung classmate ko eh..”

    “si Mike Guerrera ba?”

    “yeah, siya yung classmate ko. kilala mo si Mike?”

    “not really, I just heard about his band saka nakikita ko siya minsan sa school..”

    “okay. wala lang, ngayon ko lang kasi nalaman na magkapatid pala sila.”

    “small world?” ngumiti naman si Jelaine na mukhang nakakaloko. Hindi ko nga maintindihan kung bakit gano’n eh.

    “siguro..” yun nalang yung nasagot ko then tinapos ko na yung kinakain ko.


    ***


    As usual, maaga ulit akong pumasok sa school. Tinamad pa nga akong magklase nun eh pero pinagtiyagaaan ko nalang. Si Jake naman eh wala buong araw sa room kasi nagtetraining pa rin siya. Nung dismissal na, umuwi muna ‘ko sa’min at ganun din naman yung ginawa nung iba. Masyado pa naman kasing maaga kung didiretso na agad sa bahay ni Jake after classes. Naunahan pa nga akong umuwi ni Jelaine eh at naabutan ko siyang nanonood ng tv.

    Nung bandang 5:55 na, dahil hindi naman formal party yun, nakasuot na ako ng casual clothes at nagsusuklay nalang ako. Eksakto namang dumating si Jelaine at pumasok sa kwarto ko.

    “oist, may car sa labas, hinahanap ka nung guy. namumukhaan ko yun, di’ba siya yung kasama mo sa garden dati? si Jake yun ah..yung may birthday?”

    “oo nga, sabi niya kasi susunduin niya ‘ko eh. ayoko nga dapat kaso sabi niya susunduin niya pa rin ako. ayan na nga..”

    “okay.” tumango siya tapos umalis na.

    Lumabas na ko sa kwarto, nagpaalam muna tapos lumabas na ‘ko ng gate. Nakatayo na do’n si Jake.

    “hey, napaaga yata ng 5 minutes?” chineck naman niya yung orasan niya nun. “ui, hindi, joke lang, ayos lang naman. Happy birthday!”

    “thank you!” he smiled. “halika na..” binuksan niya yung pinto ng car tapos nag-hand gesture. “after you..” pumasok na ako sa loob. Pumasok na din siya at umupo sa tabi ko..




































    “mamaya sasabihin ko na sa’yo..”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:36 am

    continuation..


    Tumango lang ako. Sinara na niya yung pinto nun. “manong, tara na po.” tapos umandar na yung kotse.

    Nakatingin ako sa bintana. Maya-maya lang, papasok na kami sa subdivision nila nung naramdaman kong nagvibrate yung cellphone ko. Chineck ko at may message.

    : enjoy and take care of yourself.

    Oh! Surprised Pa’nong? ??? Napaayos naman ako ng upo nun. Napansin ni Jake yung paggalaw ko kaya tiningnan niya ko. “ano..chineck ko lang yung message ko..” pinilit kong ngumiti pero nagulat talaga ‘ko. Enjoy? So as usual, he knows what I’m up to?

    Magrereply pa sana ‘ko para magtanong kung pa’no niya nalaman eh wala naman akong sinabi sa kanya na may pupuntahan ako. Pinipindot ko na yung keypad ko pero after a while, I cleared the screen tapos binalik ko nalang sa bag ko yung phone. Bakit ko pa tatanungin? he has his own ways.

    Tahimik lang si Jake doon kaya nagsite-seeing nalang ulit ako sa bintana. Napansin ko na
    ang ganda ng view sa subdivision nila.

    “I like your place!” I broke the silence between us.

    “talaga? buti naman..” then he looked at me. “malapit na tayo sa’min..”

    I also looked at him and gave him a smile then went back to looking at the view outside the window pane.


    Saglit lang eh, nasa tapat na daw kami ng bahay nila. Pagbukas niya ng pinto, in-offer niya yung kamay niya para makababa ako. Nung nakapasok na kami, nakita ko na yung mga tables and chairs sa malaki nilang garden tapos may tatlo kaming classmates na nakaupo. Lumapit sila kay Jake tapos binati. Meron din siyang ibang relatives na nando’n. Nakita ko rin sina Pao na nag-se-set-up ng instruments. Kasama din nila si Khyle pero maliban sa’min wala pa rin talagang masyadong tao.

    “ui Pao! nandito na pala kayo?”

    “halos kararating lang. hinanap ka nga namin kaso sabi nung mom mo umalis ka daw muna sandali. hindi ka pa pala namin nabati noh? happy birthday ‘tol!” Smile Pao answered.

    “sinundo ko kasi muna si Hilary kaya ayun. thank you!” nilapitan namin ni Jake sina Paolo. Binati din siya ni Mike, Drew, Khyle pati na rin ng ibang band members kaya panay thank you si Jake. Ipinakilala naman nila ‘ko sa ibang band members. Si Ken daw yung bassist, Joey naman yung vocalist, and si Ray yung isa pang gitarista and second voice. Nakita ko si Khyle na naka-upo malapit kina Drew kaya nag-hi ako tapos tinabihan ko siya. Pumasok muna sa loob ng bahay nila si Jake. Si Drew naman eh nakaupo lang din do’n habang pinapanood yung band na nagse-set-up. Pa-relax relax lang siya na nakataas pa yung paa palibhasa hindi naman siya band member. Nanunukso pa nga eh.

    “ano ba yan, mag-se-set-up lang ang bagal pa!” ;D

    “ang yabang naman nito!” binato ni Pao yung drum sticks niya. Tumawa lang si Drew.

    “ikaw nga dito?” sabi ni Joey habang inaayos niya yung bass.

    “oo ba!” tumayo naman si Drew at inagaw pa yung bass guitar para subukang i-tono. Nagstrum pa nga eh kaso sintado pa rin. “may sira naman yata ‘to eh, sa’yo na nga..” Razz walang ibang nagawa si Joey kundi batukan nalang si Drew kaya nagtawanan sila.

    Busy din sina Mike at Ray sa pagset-up sa may sulok. Napansin ko naman si Mike na lumingon sa direksiyon ko. Nginitian ko si Mike, gano’n din naman siya.

    “Hilaaaryyy!!” may narinig akong sumisigaw. Pag tingin ko, si Carla pala! kasunod din niya sina Joyce, Erlyn, and company.

    “ang lakas ng boses mo girl!”

    “eh nasa’n si fafa Jake? dala ko na yung gift natin oh.”

    “pumasok sa loob eh. mamaya nalang natin ibigay.” umupo na din sila tapos nagkwentuhan.

    Pagkalabas ni Jake, inabot na ni Carla yung regalo namin. unti-unti na ring dumadagdag yung mga bisita. May mangilan-ngilan siyang relatives na pumunta pero karamihan pa rin sa mga tao eh mga classmates namin. Naging busy si Jake sa pagsalubong nung iba niyang mga bisita kaya hindi namin siya masyadong nakakasama. At dahil nga, nasa stage sina Pao at Mike, naki-upo nalang sa table namin si Drew. Niyaya ko din si Khyle na sumama nalang sa’min kaya nasa iisang table kami. Nagsimulang tumugtog yung banda. Nakinig lang muna kami habang nag-uusap-usap. Nung dinner time na, pinatigil muna ni Jake yung banda para kumain.

    Tumayo na yung iba para pumunta sa table na may cater kaya sumunod na din ako. Nung naglalakad palang kami, nasa likuran lang ako ni Joyce pero may biglang kuma-usap sa’kin na classmate kaya pina-una ko nalang siya na kumuha ng pagkain. Nung natapos na din akong makipag-usap pumunta na talaga ‘ko para kumuha. Hahawakan ko na sana yung plate sa harapan ko kaso may kamay na nauna.

    “oh eto..” inabot niya sa’kin yung plato. Pati yung kutsara saka tinidor, siya din yung kumuha para sa’kin.

    kinuha ko naman yung binigay niya. “ui Mike, thank you..ikaw pala..”

    May hawak na siyang plato nun para sa kanya. Si Paolo naman, nasa likuran niya at kumuha na din tapos pumila na kami. Yung babae na nasa harapan ko na malamang relative nina Jake, ang tagal mamili ng kukunin niya kaya hinintay nalang namin siyang umandar.

    “hija, sorry ah kung medyo matagal. Diet kasi ako eh kaya pinipili ko talaga kung ano yung kukunin ko..” nginitian niya ‘ko.

    “sige, okay lang po..”

    “ma’am, eto po, i-try niyo yung chopseuy. di po yan nakakataba kasi puro gulay.” nag-suggest na yung caterer kasi nahalata na rin siguro niya na hindi makapag-decide yung babae. Umayon naman yung babae at kumuha na din.

    Nung turn na namin, hinawakan ni Mike yung sandok ng kanin tapos nilagyan niya yung akin. “diet ka din ba?”

    “hindi ako nagda-diet eh. bakit ba?”

    “oh edi dagdagan natin..” dinagdagan niya yung kanin ko. “ayos na yan?”

    tumango ako. “sige, okay na. ako na kukuha ng ulam..”

    “tama yan, kumain ka lang.” nakangiti si Paolo nun tapos bumulong. “kalokohan yung pagda-diet. party naman eh kaya kain lang.”

    Nginitian ko din si Pao. “wait lang, may upuan na ba kayo? sa table namin may bakante pa..dun din naka-upo si Drew saka yung bro ni Mike..” tinuro ko kung sa’n kami nakapwesto.

    “sige, dun nalang kami..”

    Pagkatapos kong kumuha ng pagkain saka inumin ko, sinabi ko na mauna na ‘kong pupunta sa table pero tinawag ako ni Mike.

    “tara, sabay na tayo..”

    Naglakad na kami papunta sa table namin. Nilapag ko muna yung dala kong plato. Si Mike naman eh hinila pa yung upuan ko para maka-upo ako. Hinintay muna naming dumating yung iba tapos sabay-sabay na kaming kumain. Pagkatapos kumain, bumalik ulit sa stage sina Mike para tumugtog. Nagyaya si Drew saka sina Erlyn na maglibot daw sa garden pero hindi ako sumama kasi busog pa ko. Isinama din nila si Khyle pati yung iba kaya naiwan muna ako doon.

    After ng ilang minuto, hindi pa rin bumabalik sina Drew kaya tumayo na ‘ko dahil nabobore na rin ako. Nung hinahanap ko sila, nakasalubong ko si Jake.

    “oh Hilary, sa’n ka pupunta?”

    “hahanapin ko sana sina Drew eh..nakita mo ba?”

    “nando’n sila sa may bench. oo nga pala, halika..”

    “saan ta--?” before I could finish my question, he held my hand and pulled me. “ui, sa’n ba tayo pupunta?” I tried to ask but he didn’t answer. The next thing I knew, we stopped in front of a woman.

    “mom, this is Hilary..”

    “uhmm.. good evening po” :-[ ipapakilala niya pala ko, hindi pa sinabi agad. nakakahiya tuloy.

    “hello hija. kumain ka na ba?” His mother looks so welcoming.

    “tapos na po..ayos na po ‘ko.” she looked at me and beamed then a man appeared behind her.

    “Jake, are you enjoying your party? and one more thing, I like your friends’ band. ang galing talaga tumugtog ng banda nina Paolo and Mike.” the man uttered.

    “yeah dad.” he smiled. “by the way, si Hilary nga po pala..”

    “hi po! good evening..” His dad went near me and tapped me at the shoulder.

    “you look pretty even if you’re just wearing simple jeans and shirt hija..” he commented.

    I managed a smile. “uh eh..thank you po..”

    “mom, dad, pupunta lang po muna kami sa terrace..”

    “okay, i-eentertain ko muna yung ibang bisita..go on..” his mom said.

    “halika na..” hinatak ulit ako ni Jake kaya sumunod nalang ako.

    Umakyat kami sa taas tapos pumasok kami sa loob ng kwarto at sa kabilang dulo nun ay terrace na nila.

    “kwarto mo ‘to? ang laki ah..”

    “yeah, tara, dun tayo..” ni-lead niya yung way papunta dun sa terrace.

    “ba’t ba tayo nandito?”

    “remember nung Wednesday? sabi ko ngayong araw ko sasabihin sa’yo diba? so.. i’m going to tell it here..”

    “ahh..right! ano na ba yun?” I inquired while I leaned at the rail and felt the cold breeze.

    Lumapit siya sa tabi ko. “Hilary..” tiningnan ko naman siya. “I’ve been courting you..”

    Napaatras naman ako. “you mean yung mga ginagawa mo.. hey, you are?”

    “I am..” he stated.

    “uhmm..” nilihis ko yung tingin ko.

    “..but I’m not on a hurry.” he added immediately.

    “but Jake..i cannot ensure you na--”

    “I know, but I’ll still pursue courting you.. whatever the outcome may be, I’ll be waiting for you..”

    I remained dumb-founded. “tara na pala sa baba, baka hinahanap ka na nina Carla..” All I managed to do is to nod and we went back to the garden.

    Pagkababa namin, mukhang tama nga si Jake dahil sumalubong ka’gad sa’kin si Carla. “hoy! pagbalik namin sa table wala ka na. sa’n ka ba galing?”

    “kasama ko kasi si Jake..” I looked at Jake, he just smiled.

    “Hilary, puntahan ko muna yung ibang bisita..enjoy yourselves..” he said.

    Bumalik naman kami ni Carla sa table pero wala naman dun yung iba naming kasama. Si Joyce lang yung naka-upo do’n at mukhang hinintay niya din ako.

    “nahanap mo na pala siya eh..” Joyce said to Carla.

    “oo nga eh, kasama lang niya pala si b-day boy! ano naman napag-usapan niyo?” Carla turned to me.

    “he told me that he’s been courting me, he will pursue it and he’ll be waiting for me..stuffs like that..” I tried to take everything I heard in.

    “talaga?!” mukha namang na-excite yung dalawa at sabay pa sila.

    “eh may pag-asa ba naman?” nag-lean si Joyce sa table.

    “secret!”

    “ang daya naman nito!” nginitian ko nalang sila nun.

    hindi ko na muna siguro sasabihin sa iba kung anong standing ni Jake para sa’kin. Sa akin nalang muna kung ano man yun at kung may una akong pagsasabihan, sa bestfriend ko muna, si Giselle.

    Narinig ko naman na huminto na yung banda sa pagtugtog. Napagod na din siguro sila. Naisipan ko naman na umalis muna sa table. Ako naman yung lumibot sa garden pero dahil nakapaglibot na sina Carla eh ako nalang mag-isa ang naglakad-lakad nung may tumawag sa’kin.

    “Hilary!!”

    Paglingon ko si Khyle pala. “oh, bakit?”

    “hinahanap ka ni kuya Mike eh. Tinanong niya kasi ako kung nakita daw ba kita eh nandito ka pala.”

    “bakit daw? eh nasa’n na ba siya?”

    “nando’n pa eh. dito ka nalang muna, sasabihin ko na pumunta siya dito..”

    “sige..” umalis na siya nun.

    Ano nanaman ba kasing pakulo nun at hinanap pa ‘ko. Dahil mag-isa lang naman ako dun sa part na pinuntahan ko, kumanta nalang muna ako habang hinihintay si Mike.


    What Dreams Are Made Of <--- link ng song


    Have you ever seen such a beautiful night?
    I could almost kiss the stars for shining so bright
    When i see you smiling, I go.. oh oh oh
    I would never want to miss this
    ‘cause in my heart, i know what this is

    Hey now, hey now
    This is what dreams are made of
    Hey now, hey now
    This is what dreams are made of
    I've got somewhere i belong..


    Bigla akong huminto sa pagkanta. “haay.. no, this isn’t what dreams are made of.. Nabobore na nga ako eh and partying isn’t my thing anyway. mag-party all night long? siguro isa yun sa mga nagpapaligaya sa ibang tao..” nagsalita lang ako ng mag-isa do’n. Wala naman sigurong makakarinig dahil wala namang tao. “but me, I would prefer na nasa damuhan nalang ako at nakatingala sa stars kasama ang mga taong mahalaga sa’kin..”







































    “gano'n ba? edi tara?”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:37 am

    continuation..


    “excuse me? anong tara?! tara ka diyan!” hindi ko napansin na nasa likuran ko na pala siya! Waah, narinig pa niya yung mga pinagsasasabi ko. :-[

    Nilapitan niya ko. “masgusto mo naman pala tumingala sa stars eh..edi tara na!”

    “alam mo--”

    “hindi ko alam eh!”

    “natural hindi mo pa alam kasi hindi mo ko pinapatapos eh!”

    “kaya nga! Eh ano na ba yun?” may pagkaloko-loko talaga ‘toh eh noh! Nature na niya siguro yun! Razz

    “alam mo nakakainis ka!”

    “ano nanaman bang ginawa ko, huh?”

    “eh kasi.. kasi nakikinig ka sa usapan ng may usapan!”

    “usapan? Eh wala ka naman kayang kausap kanina!”

    “meron noh!”

    “at sino naman?”

    “sarili ko!” pagtingin ko sa kanya, nakangiti siya. Saglit lang, tumawa na siya. “now what?” tiningnan ko siya ng masama.

    “okay, okay, fine! sorry kung nakinig ako sa usapan niyo ng sarili mo. Nag-apologize na ‘ko ah, ayos na?” Halata ko na natatawa pa rin siya, pinipigilan lang siguro.

    “that’s not really my point. Ang sa’kin lang naman eh, nakakahiya kasi!! :-[ Narinig mo ‘kong magsalita mag-isa!” tumalikod ako sa kanya. Nakakahiya talaga, para na siguro akong sira sa paningin niya! :-\

    Pumunta siya sa harapan ko. “okay lang naman yun.” tapos ngumiti siya. “tara na!” bigla naman siyang umupo. Tiningnan ko lang siya tapos tumingala siya sa’kin. “malinis naman yung mga damo dito sa garden nina Jake eh kaya..” hinila niya yung braso ko pababa. “..umupo ka na rin.” Dahil malakas yung pagkakahatak niya, napa-upo ako sa tabi niya.

    “ayos dito sa spot na ‘toh, walang tao kaya masarap tingnan yung mga stars. Eh bakit hindi ka kasi nagpasama kina Carla magstargazing dito kanina kung naiinip ka na do’n sa party?”

    tumingala ako sa langit. “Eh naglakad-lakad kasi sila eh tapos hindi ko nahanap. Nung nakabalik naman sila, nahiya na din akong magpasama kasi baka pagod na din silang maglakad kaya mag-isa nalang akong umalis sa table namin..”

    “gano’n pala..” tumingala din siya. Nagsalita siya ng mahina pero narinig ko naman. “nabobore ka na pala, hindi mo pa ka’gad sinabi edi sana kanina pa kita sinamahan magstargazing..”

    “as if naman! Eh tumutugtog nga kayo di’ba?”

    “KAYA KO NAMAN GAWAN NG PARAAN KUNG GUGUSTUHIN KO EH!” lumakas yung boses niya tapos bigla kaming nagkatinginang dalawa. “narinig mo yung kanina?!?”

    “ay hindi! Sus, kunwari pa gagawa ng paraan kuno. Hindi na kailangan, wala kong perang pambayad sa’yo noh..”

    “sayang, akala ko makaka-kick back ako sa’yo kung sakali.”

    “sabi na nga ba.. mukhang pera ka pala eh!”

    “hindi noh!! kung alam mo lang--” nilihis niya yung tingin niya. “MAG-STARGAZING KA NA NGA LANG DIYAN!”

    “hindi naman kita pinilit na samahan ako ah! Ikaw nga diyan yung aaya-aya!” tatayo na sana ko kaso pinigilan niya ko sa balikat.

    “siguro nga hindi ako isa sa mga taong mahalaga na gugustuhin mong makasama pero kung mag-isa ka lang din naman, sasamahan pa rin kita..” napa-upo ulit ako sa narinig ko tapos tumingala ulit siya. “may constellation ba ngayon?”

    Tinitigan ko lang siya.. “hoy! Tinatanong kita!”

    Sinagot ko naman siya ng malakas. “ABA, MALAY KO!” tapos tiningnan ko yung stars sa langit. “ang totoo kasi niyan, I don’t know how to distinguish constellations.”

    “pareho tayo.”

    Silence filled the air between us. We just both stared at the night sky. The stars twinkled like diamonds. They’re wonderful.

    While I was looking above, Mike spoke. “bored ka pa rin ba?”

    “hindi. masgusto ko naman talaga yung ganito eh..”

    “kung gano’n, tell me..now, is this what dreams are made of?” Smile

    “kanina nung hindi pa natin ‘toh ginagawa, I have answered a no to myself.. but since we’re already watching the stars..” I smiled. “yes. ang ganda noh?”

    “oo nga eh, ang ganda m-- ..nung stars. maganda yung stars.”

    “nakakatuwa silang tingnan..”

    “by the way, I want to ask something.. I bet, nagkausap na kayo ni Jake..di’ba?” I nodded. “what did he tell you?”

    I looked at him. “nililigawan daw niya ‘ko..hindi naman kasi siya nagpaalam sa’kin dati kaya hindi ko naman alam na nanliligaw na pala siya..”

    bumulong nanaman siya nun pero hindi ko na narinig.

    “nung hinatid ka niya dati magpapaalam na dapat siya kaso ininterrupt ko lang..pero tinuloy pa rin talaga niya.”

    “ano nanaman yung binubulong mo?”

    “tinatanong ko kung anong sabi mo. ayun.”

    “eh since nanliligaw na pala siya, sinabi ko na hindi ko sinisigurado sa kanya na sasagutin ko nga siya kaso.. he said that he already knows that but he’ll still pursue courting..”

    “hindi mo pa kasi sinasagot yung tanong ko nung Wednesday, type mo ba kasi siya? at may follow-up question na. kung saka-sakali, does he have a chance?”

    “I’ll let you know when the right time comes..”

    “pero ikaw na rin ang nagsabi; ‘The right time will never come, you just make it happen,’ right?”

    oo nga noh? Philosophy #11 ko yun ah! pero kahit na!

    “kaya nga.. it’s just that, I want to keep the answers to myself first. I hope you understand..”

    “alright, I respect your decision. I won’t force you to answer my questions..okay lang.”

    “thanks! anyway, balik na tayo? tumugtog na ulit kayo, gusto ko ng mag-sound trip.” I smiled at him.

    He stood up. “sabi mo eh!” he smiled back and offered his hand to help me stand.

    Naglakad na kami pabalik do’n sa may mga tables kaso on our way, natisod ako sa malaking bato na nakaharang.

    “ayy!” matutumba ako! Surprised

    buti nalang nahawakan ako ni Mike kung hindi baka nasubsob ako! yung bato naman kasi paharang-harang!

    “oh! okay ka lang?”

    Umayos ako ng pagkakatayo. “oo, hindi naman ako nabagok eh.” tiningnan ko naman siya. “ops! alam ko nakakahiya yun pero ‘wag mo ‘kong pagtatawanan!”

    “ha-ha-ha! o kung gusto mo naman, he-he-he! pa'no yun? nakatawa na ko eh.. ” sarcastic yung pagkasabi niya. hinampas ko nga! “ouch! masakit yun ah..”

    “eh kasi naman! ang yabang nito! siguro kung lagi akong natitisod hindi mo na ‘ko sasaluhin..baka pagtawanan mo nalang ako!”

    “hey! that’s not true! hindi ako mapapagod na saluhin ka..



































    ..I’ll always take care of you.”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:37 am

    continuation..


    Nung sinabi niya yun, hindi ako nagsalita. hindi ko alam pero naramdaman ko nalang na natuwa ako kaya napangiti ako.

    “wala ka man lang bang ibang reaksiyon other than that smile? I mean..ba’t tahimik ka? nevermind!”

    Hindi na kami nag-uusap nung nagsimula na ulit kaming maglakad pabalik pero nang makabalik na kami at tinawag siya ng mga kabanda niya tinawag ko muna siya. “hoy Mike! just so you know, some joys are better explained in silence, as a smile gets more audible than laughter.” hindi ko na siya hinintay magrespond sa sinabi ko, bumalik ako ka’gad sa table namin. That made me think to make it as my Philosophy #13.

    Mga 10:30 pm natapos yung party. Hindi ko nga napansin yung oras eh, gabing-gabi na pala. Yung iba kong classmates, nauna nang umalis at yung banda naman, nag-aayos na ng gamit. Gusto ko na ring umuwi kaya pinuntahan na namin si Jake para makapagpaalam na.

    “Jake, uuwi na kami eh.. thank you. happy birthday ulit..”

    “gabi na, gusto mo ihatid ko na kayo?”

    “kami?! ang dami kaya namin para ihatid mo isa-isa! sobra na yun b-day boy..kaya na namin..” Carla said.

    “kaya nga, sabay-sabay naman kami pauwi eh.. ayos na yun..” Erlyn uttered.

    “oo nga naman bro! saka sasamahan ko naman sila eh. sa tingin mo ba hahayaan ko umuwi yang mga yan nang hindi ako kasama eh puro babae sila. ako na bahala..” Drew added.

    Si Paolo naman eh sumigaw nung nasa stage pa siya habang nag-aayos. “Drew! sasabay na din kami ni Mike saka Khyle sa inyo! pakihintay nalang kami!”

    “okay! bilisan niyo lang at kapag ako nainip iiwan ko kayo!” Drew shouted back at him.

    “gano’n ba?! yung utang mo pala sa’kin bayaran mo na ngayon!”

    “kapag sila nainip iiwan nila kayo pero ako hihintayin ko pala kayo!” ;D natawa nalang kami.

    In the end, pumayag na din si Jake na wag na kaming ihatid kaya sabay sabay na kaming umalis. Pareho kami ng way at magkatapat lang yung subdivision namin nina Mike and Khyle kaya kami yung naiwan na magkakasama on the way at dahil nga may hinala ako na nililigawan ni Khyle yung kapatid ko, kinausap ko lang siya ng kinausap hanggang sa nalaman ko na may girlfriend na pala yun! Close friends lang daw talaga sila ni Jelaine. Si Mike naman natatawa lang sa’kin kasi grabe daw ako mag-interoga sa kapatid niya.

    “pero pa’no nga pala kayo nagkakilala ni Khyle?”

    “pumunta siya sa bahay namin dati, sinundo niya si Jelaine kasi gagawa daw sila ng group project sa bahay nila which is bahay mo din pala since magkapatid kayo pero yesterday ko lang nalaman sa mall na magkapatid kayo nung nakita ko yang si Khyle sa isang boutique..”

    “so you mean nakapunta na pala si Jelaine sa bahay namin? sayang di ko namukhaan kung sino siya dun sa mga nagpunta dati. gusto ko sana siyang makilala..”

    Pagkababa namin sa tawiran, nilabas ni Khyle yung phone niya. May ka-text siguro.

    Nagpaalam naman ako kasi tatawid na ako. “Mike, sige, bye na..” tiningnan ko naman si Khyle at ayun, di pa rin tapos magtext. “hey Khyle, bye na din..” after I finished my statement, eksaktong fi-nold niya yung flip phone niya.

    Imbis na mag-bye na din siya sa’kin, si Mike yung kinausap niya. “’tol, makikilala mo siya kung ihahatid natin si Hilary sa kanila diba?”

    “oo nga naman!” then Mike turned to me. “saka delikado kung uuwi kang mag-isa ng ganitong oras. It’s already very late. naaalala mo pa ba yung palabas na ginawa natin dati sa kanto?”

    hello?!? makakalimutan ko ba yun?! Nakakakaba nga yung incident na yun eh!

    “sige! samahan niyo na nga ‘ko pauwi!” ayoko maka-encounter ng mga lasinggero ng wala akong kasama noh! kaya ayun, hinatid nila ako.

    Si Jelaine yung nagbukas ng pinto kasi nakatulog na daw yung parents namin. Nagulat nga ako kung ba’t gising pa yun samantalang ‘pag gano’ng oras natutulog na din siya.

    “halika muna sa gate..”

    “sige, puntahan na natin sila”

    Pa’no niya nalaman na may kasama ako? ??? “huh? alam mong--”

    “ang sabi ko, bakit? may pupuntahan ba tayo?” Jelaine interrupted me.

    “ahh..” tumango nalang ako pero nalito din ako, alam ko iba yung narinig ko eh! “oo, may pupuntahan tayo sa labas, may ipapakilala ako. Nandiyan din si Khyle eh..”

    “talaga?” Surprised yung facial expression niya eh parang gulat na gulat na pilit. ewan ko ba sa kanya! :Smile

    Lumabas na kaming dalawa sa gate at lumapit kami kay Mike. “uy, siya nga pala yung kapatid ko..”

    “so you’re Jelaine?”

    “yeah, and you’re Mike..” nag-extend si Mike ng hand kaya nakipagshake si Jelaine tapos lumapit na si Jelaine kay Khyle at nag-usap sila.

    Dumikit naman sa’kin si Mike. “pa’no niya nalaman name ko? sinabi mo na kanina?”

    “pagkagaling ko kasi sa mall kahapon nakwento ko kay Jelaine na kapatid pala ni Khyle yung classmate ko. I was referring to you but I didn’t utter your name yet. Siya na yung nagsabi ng name mo. Sabi niya alam niya daw because she heard about your band eh..”

    “gano’n ba..by the way, masyado ng gabi kaya pumasok na kayo sa loob..”

    “okay..ingat kayo pauwi.” I said then I called Jelaine. “Jelaine, pumasok na tayo sa loob, uuwi na din sila eh..”

    kausap pa niya si Khyle nun. “uuwi na daw pala kayo eh..ingat!” then she turned to Mike. “kuya Mike, ingat din!”

    ako nga hindi niya i-naate kaya hindi ako sanay nang tawaging ate tapos si Mike kinuya niya? ano ba naman yun.

    “sige, pumasok na kayo..bye.”

    “bye sa inyo..” Khyle waved.

    “Khyle! itutuloy lang natin yung plano!”

    “anong plano?” sabay pa kami ni Mike.

    Hinila na ni Khyle si Mike paalis. Naririnig ko si Mike na tinatanong pa rin kay Khyle kung ano ba yung plano na yun habang paalis na sila pero kung ano yung isinagot ni Jelaine, yun din yung isinagot niya. Tinanong ko ulit si Jelaine pero hindi naman niya ko pinansin. Pumasok na siya sa loob kaya hinayaan ko nalang. Hindi ko na siya nagawang kulitin dahil pagod na din ako at ito lang naman yung isinasagot niya..



































    “wala lang yun!”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:37 am

    continuation..



    Tanghali na ‘kong nagising dahil gabi na akong nakauwi galing sa party ni Jake. Sinermonan pa nga ako pagkagising ko kesyo delikado daw yung ginawa ko at maraming loko-loko sa daan.

    Ang ikinagulat ko naman, pinagtanggol ako ni Jelaine na safe naman akong naka-uwi dahil may naghatid sa’kin kaya hindi na dapat ako sermonan dahil wala naman ng dapat ipag-alala. Bago yun ah! Binuild-up pa nga niya na mabait naman daw yung mga yun.

    Mukhang kombinsado na naman sina Mama at Papa kaya tinigilan na rin nila ko. Kumain nalang ako ng mag-isa kasi tapos na silang kumain. Hindi na nila ko nahintay. Ang tagal ko daw kasing gumising eh.

    Nanonood si Jelaine sa living room nung naisipan ko siyang lapitan. Pumunta ako sa harapan niya. “tungkol sa’n ba yung plano na pinag-usapan niyo ni Khyle kagabi?”

    “wala lang yun..”

    “para sa’n nalang.. para sa’n yun?”

    “wala lang yun.”

    “ano ba kasi yun?”

    “wala nga lang yun! or should I say, secret lang namin yun!” tiningnan niya ko. “wag kang humarang sa tv! get lost!”

    “hay nako!” Kung ayaw niyang sabihin, bahala na siya! Umalis na ko sa harapan niya. Aakyat nalang ako sa kwarto ko para mag-soundtrip. Bago ko buksan yung pinto, sumilip ako sa baba. Busy pa rin siya kakanood. “Jelaine! oo nga pala, thanks kanina.” pumasok na ko sa kwarto ko.


    ***


    Puro discussion and seatworks ang pinaggagagawa namin nung sumunod na week. May mga teachers din na nag-assign ng kung anu-anong report. Group work naman yung report kaya ayos lang.

    Si Jake, madalas pa ring wala sa klase dahil sa training niya pero dumadaan-daan pa rin naman sa classroom. Tuwing break time niyayaya niya ako na sabay na daw kami. Lagi nga akong tini-treat eh. Tuwing i-aabot ko na kasi yung bayad ko sa nagtitinda, inu-unahan niya ‘ko tulad din noon. Sabi naman nina Carla, gano’n lang daw talaga dahil nililigawan naman ako. Kaso nakakahiya naman kasi kung laging gano’n.

    Dumating yung araw ng competition ng basketball team. Nung huli kaming nagka-usap ni Jake bago yung araw ng laban nila, sinabihan ko nalang siya ng good luck dahil hindi naman kami makakapanood. Sa school kasi ng kalaban nila gagawin yung competition saka may klase kasi kami nun.

    Napabalita na nanalo daw yung school namin. Natuwa naman yung principal kaya kinongratulate niya yung mga basketball players nung nagkaro’n kami ng assembly. Dahil tapos na yung competition, nakabalik na ulit si Jake sa klase. Panay nga ang hiram niya ng notebook kung kani-kanino kasi marami siyang na-miss na lectures.

    “bro! kaya mo pa? gusto mo ituro ko sa’yo isa-isa yung mga lessons?” lumapit si Drew.

    huminto sa pagsulat si Jake. “sige nga, i-explain mo nga kung pa’no makukuha ‘to..”

    “ano ba yan?” binasa ni Drew yung nasa notebook. “calculate for the x and y component of--ay! naalala ko pala may gagawin pa ‘ko. sige ah, kaya mo na yan noh!”

    Umalis na si Drew at nakipagkwentuhan sa iba. “may ibang gagawin eh makikipagdaldalan lang pala! yun talaga!”

    Tumawa nalang ako. “ako na nga lang, ganito..eto yung formula.” pinakita ko sa kanya yung notes ko. “yung cosine data, equal yan sa adjacent divided by the hypothenuse. yung x component, makukuha mo kapag minultiply mo yung given velocity sa equivalent degree ng--”

    “ui Jake!” tiningnan namin siya. “uh kasi..” may inabot na papel si Mike kay Jake. “eto. pinapabigay ni teacher Lex, take home quiz mo daw.”

    “okay, thanks bro!” tiningnan niya ulit yung notes ko. “saan ko i-mumultiply Hilary?”

    “sige..” Umalis na si Mike. Dumaan siya sa likod ko kaya narinig ko siyang bumulong. “sorry, naistorbo ko kayo.” napalingon ako sa kanya kasi sobrang seryoso yung boses niya. Problema ba nun?

    “sa degree ng alin?”

    I looked back at Jake. “oh sorry..as I was saying, i-multiply mo sa equivalent degree ng cosine na given sa problem.” tinuro ko yung problem. “there, 45°.”

    “okay..thanks.” Smile

    Nag-bell na nun kaya nagsilabasan na yung mga classmates ko. Si Jake pinapatawag daw ng CL/VE teacher namin after dismissal kaya sumabay ako sa kanya maglakad total pupunta na din ako sa locker. Naghiwalay na din kami pagdating sa stairs.

    Pabalik na ko ng room at uuwi na din pero nung nadaanan ko yung room nina Paolo, napahinto ako. Sarado yung pinto pero may narinig ako.

    “papabayaan mo nalang ba?”

    “hindi ko alam! of all people naman kasi, ba’t sa kanya?!” kumalabog yung pinto. Alam kong sinuntok niya yun.

    Aalis na sana ako at baka malaman pa nila na nakikinig ako kaso eto namang si Carla, napakahina ng boses at tinawag pa ko. “ui, Hiilaaary!! sa’n ka galing?”

    Bumukas yung pinto pero hindi ko na tiningnan kung sino yung nagbukas. Umarte pa nga ako na naglalakad para hindi mahalata na huminto ako sa tapat ng room na yun. “sa locker, pabalik na nga ako sa room natin eh, uuwi na tayo..”

    “oh sige, tara na! dala ko na yung bag mo!”

    Nakalapit na ako kay Carla kaya kinuha ko yung bag ko. Lumiko na siya papunta sa hagdan. Paliko na rin ako nung may sumigaw.

    “you don’t have to act like you didn’t hear anything!”

    “ano yun?” Sumilip si Carla sa corridor. “eh wala namang tao! tara na nga lang..”

    sumilip din ako, wala nga. “ui Carla, sige mauna ka nang umuwi pati si Joyce, naalala ko may meeting pa pala ako sa club ngayong dismissal sa library eh..”

    “oh? eh baka late ka na! sige, umakyat ka na do’n..” wala naman talaga ‘kong meeting eh. Balak ko lang kausapin si Mike.

    “okay. ingat ah? bye!”

    Bumaba na si Carla at ako naman naglakad sa corridor papunta do’n sa room nina Paolo. Wala talagang tao sa corridor eh pa’no nasa doorway naman yung taong yun. Naka-sandal pa nga yung left hand niya sa pinto nung nakita ko habang papalapit ako sa kanya.

    “uhmm..sorry, pangalawang beses na 'to na nakarinig ako ng usapan niyo ni Pao, hindi ko naman sinasadya saka hindi ko naman alam kung tungkol sa’n yun eh.. pero sorry talaga.” :-[ tumingin ako sa paanan ko.

    Hinintay ko siyang magsalita pero tahimik lang eh. Sinubukan kong tingnan yung mukha niya kung ano yung reaksiyon. Surprised Dead serious! Kinabahan ako!

    Lumapit naman si Pao kay Mike tapos umakbay sa kanya.

    “galit ba kayo?” :-\

    “ako? hindi ah.. si Mike naman..” tumingin siya kay Mike at gano’n din ako. Hinintay ko yung sagot niya.

    “no, I’m not!” he gave me a smile.

    “eh ba’t mo pa ‘ko sinigawan?!”

    “okay, I’m out of here!” Pao tapped my shoulder then left the two of us.

    “Kung hindi ako sumigaw maririnig mo ba ‘ko? hindi diba?” tumalikod siya tapos pumasok sa loob.

    Pumasok din ako, wala naman ng tao sa room na yun. “hindi ka talaga galit?”

    Humarap ulit siya sa’kin. “ang sabi ko lang, you don’t have to pretend as if you didn’t hear anything, did I say I’m mad at you ‘cause you heard something?”

    ewan ko sa’yo! pinakaba mo pa ‘ko!

    “akala ko lang naman. sige na, uwi na pala ‘ko..”

    “Hilary, wait!!..




































    ..will you just hear me out trying to talk to you??”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:38 am

    continuation..


    Tumingin ako sa kanya at ayun, seryoso nanaman siya kaya hindi natuloy yung pag-alis ko. “fine.” umupo ako sa upuan malapit sa pinto. “okay, I’ll listen..”

    Tumayo lang siya sa harapan ko. Hindi nga nagsalita eh! Nakatitig lang. “Mike! ano ba?”

    “bakit?” finally nagsalita rin!

    “anong bakit? akala ko ba gusto mong makinig ako sa’yo? if that’s so, speak up!”

    Nilihis niya yung tingin niya tapos nilagay niya yung mga kamay niya sa bulsa. “I just want to know, are there questions in your mind? kasi kung meron.. pwede ka ng magtanong sa’kin ngayon..”

    Questions? tungkol sa’n yung pinag-usapan niyo ni Pao at nakuha mo pang suntukin yung pinto? bakit ang seryoso mo? ano bang problema? anong nangyayari sa’yo? ang dami diba? pero kung ganito lang din naman yung atmosphere sa pagitan naming dalawa, masgugustuhin ko nalang na manahimik kaysa magtanong ng kung anu-ano sa kanya.

    “wala akong tanong.”

    “sigurado yan?”

    “uhmm..yah.” sa totoo lang, hindi.

    Humila siya ng upuan tapos umupo na din. “kasi ako.. marami.”

    “talaga? like what?”

    tumingin siya sa paanan niya. “ganito.. may ikekwento nalang ako sa’yo. okay lang ba?”

    “sige lang..”

    “may dalawang bata na mag-bestfriend. Pinapahalagahan nila yung isa’t-isa pero isang araw, pareho nilang nagustuhan yung ice cream na nag-iisa nalang. ano bang dapat nilang gawin?”

    “ano namang kwento yan?”

    “sagutin mo nalang..”

    “edi bumili nalang ulit sila ng isa pa para tig-isa sila..”

    “hindi pwede, nag-iisa lang kasi yun sa mundo. Mahirap makahanap ng isa pang ice cream na gano’n.”

    “ano? ??? bakit? anong klaseng ice cream naman yun?”

    “an irreplaceable kind, it’s rare.”

    Nagtaka naman ako. “meron bang gano’n? eh ang dami dami ng flavor na naimbento sa mundo ah! Imposibleng wala ng mabibiling gano’n..”

    “eh gano’n talaga eh..”

    “gano’n ba? eh kung paghatian nalang kaya nila? para naman fair diba?”

    “they can’t do that!” hinampas niya yung desk ng upuan niya kaya napasandal ako sa upuan ko.

    “why not?”

    “kasi..” tumingin siya sa mata ko. “kasi siguro hindi sila mabubusog ‘pag pinaghatian nila yun..”

    “eh hindi naman talaga nakakabusog ang ice cream eh! bumili nalang sila ng ibang pagkain kung gusto nila!”

    “pero ayaw nila eh. Ice cream lang talaga yung gusto nilang dalawa..”

    Kailangan ba talaga niya ng solusyon tungkol sa ice cream dilemma na yan? May sense ba ‘tong pinag-uusapan namin? Baka naman mamaya kalokohan lang ‘to!

    Napa-isip tuloy ako. Ano nga kayang dapat gawin?

    “okay lang kahit hindi mo na masagot. thanks anyway.” he stood up from his seat.

    Ano nga ba? Ano bang dapat?

    He was already making his way out of the room so I called out. “teka lang!”

    He stopped then turned his head at me. “alam ko mahihirapan yung isa..” I stood up and faced him though he wasn’t utterly facing me. “..pero sa tingin ko, isa sa kanila dapat mag-sacrifice. Kung hindi nila yun gagawin, matutunaw lang yung ice cream. Sayang lang.”

    “oo nga eh.. yun na nga siguro.” he started to walk away again. “by the way, kailangan ko nang bumalik sa meeting ng mga class presidents, tumakas lang kasi ako. Kung uuwi ka na, gustuhin man kitang sabayan, hindi pwede eh so take care of yourself..”

    “okay lang kahit wala na kong kasabay umuwi, kaya ko na..”

    Nung nasa labas na siya ng pinto, huminto siya saglit. “..pero kung sakaling ako yung isang bata sa kwento, I made up my mind..


































    ..I won’t be the one to let go.”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:38 am

    continuation..


    Napa-isip ako bigla. Para sa’n yung kwentong yun? Ano naman yung koneksyon?! Hindi ko maintindihan kung ano yung essence ng ice cream na sinasabi niya! Dati nagtataka ako kung ano yung plano nina Jelaine na mukhang secret yata at ayaw nilang sabihin, ngayon naman yung kwento ni Mike. Why are things suddenly becoming weird?? I don’t get it!


    ***


    Dahil weekend naman, ayoko pang bumangon dahil tinatamad pa ako. Wala naman kasi kaming homework at wala din akong ibang magawa kaya humiga lang ako sa kama.

    “wala ka na bang balak bumangon diyan?!” my mom shouted.

    “tinatamad pa ‘ko eh!” I covered my face with a pillow.

    I heard that my door opened up and she went inside. “ano ka ba? ang tagal mo nang nakahiga! bangon na sabi!” she removed the pillow on my face and pulled me up. “kumain ka na nga sa baba..”

    Napabangon tuloy ako. Lumabas na ko ng kwarto para kumain. Habang kumakain ako, nilapitan ako ni Jelaine.

    “may homework ka bang gagawin or busy ka ba?” tinanong niya ko.

    “wala. wala nga ‘kong gagawin ngayong araw na ‘to kaya nga tinamad pa ‘kong bumangon kanina eh..bakit?”

    “wala lang!” pumasok na siya sa kwarto pagkatapos.

    Ano ba naman yun?! ??? “wala lang yun!” yung sinasagot nya sa’kin dati ngayon naman “wala lang!” Haay!

    Nanood nalang ako ng t.v. dahil wala ngang magawa. Pero hindi rin naman ako nakapanood. Palipat lipat kasi ako ng channel eh. Pinagsabihan pa nga ako ni Papa na baka masira yung t.v. sa ginagawa ko kaya pinatay ko nalang.

    Chineck ko naman yung phone ko at may message pala.

    Sender:
    aNgeL q!
    +63920*******
    punta ka sa tapat ng bookstore sa mall!ü

    Bakit naman kaya ako pupunta do’n?!

    : bakit??

    angel q>: basta, mamayang 1:30 pm! pumunta ka ah?ü

    Pinatong ko na sa sofa yung phone ko. Hindi ko na siya nireplayan pero nagde-decide ako kung pupunta ba ‘ko. Kahit naman siya pa yung angel ko at may naitulong na siya sa’kin dati at nandiyan siya ‘pag kailangan ko ng kausap, bakit ako pupunta? Wala naman sigurong mangyayari kung hindi ako pupunta. Ni hindi ko nga alam kung ano yung ipupunta ko do’n eh.

    Hindi nalang ako pupunta.

    Nagbuklat ako ng magazine, libro, kung anu-ano na para lang may magawa. Nung nagsawa na ‘ko, ti-nry ko ulit tingnan yung mga palabas sa t.v. Maya-maya 12:00 nn na pala. Kumain na sila ng lunch pero dahil halos kakakain ko lang naman, hindi na ako ulit kumain. Hindi ako kumain pero ewan ko ba, ako pa yung pinaghugas ng plato!

    1:00 pm. Pinagpipindut-pindot ko lang yung phone ko. Ka-text ko kasi si Erlyn. Si Jelaine naman yung nanood ng t.v. Palingon-lingon nga siya sa’kin eh.

    “bakit? may sasabihin ka ba? kanina ka pa lingon ng lingon diyan..”

    “hindi ka naman busy di’ba?”

    “hindi nga, kaya nga kung anu-ano nalang ginagawa ko eh..” nilapag ko na yung phone ko sa mesa dahil tapos na kong makipagtext.

    “wala kang balak umalis para maglakwatsa?”

    “ayoko, dito nalang ako sa bahay..”

    Nanood ulit siya. Maya-maya lumingon nanaman. “total hindi ka busy, pabili nalang ako.”

    “ng ano?”

    “ano.. yung.. ng cartolina!”

    “ikaw nalang yung bumili..”

    “busy ako! may homework kaya ako! ikaw nga wala eh..”

    “oo na nga!” kaya naman pala lingon ng lingon kasi hihingi ng favor. Dapat pala sinabi ko nalang na madami akong ginagawa!

    Tumayo na ‘ko para magbihis. Nung paalis na ‘ko, nakalimutan ko kung anong kulay yung bibilhin ko kaya tinanong ko ulit siya.

    “color white..yun! sa’n ka bibili?”

    “edi sa mall pa! yun lang naman malapit na bilihan dito noh..”

    “sabi ko nga! sige..”

    Nagpaalam na muna ako sa parents namin na may bibilhin lang ako tapos dumiretso na ko sa bookstore sa mall. Nung papasok na ko sa loob ng bookstore, bigla ba namang nagtext si Jelaine na wag na daw akong bumili dahil hindi na daw pala niya kailangan! argh!

    “oist, nandito ka pala!” paalis na dapat ako nung nakita ako ni Mike.

    “may pinabili kasi sa’kin si Jelaine eh pero bigla namang nagtext na wag na daw.. ikaw, anong ginagawa mo dito?”

    “ako?” tinuro niya yung sarili niya. “hindi ko nga alam eh..”

    “sira ka ba? ba’t ka pupunta kung hindi mo alam gagawin mo dito?”

    “eh may nagtext lang naman sa’kin na pumunta ako dito eh. Hindi ko alam kung bakit ako pinapunta pero pumunta nalang ako para sigurado..”

    Naalala ko naman yung tinext din sa’kin. Anong oras na ba? Chineck ko yung orasan, 1:50 pm na.

    “anong oras ka pinapunta dito?”

    “1:30, bakit?”

    “sinong nagtext sa’yo?” ???

    “hindi ko kilala eh..” nilabas niya yung phone niya, nagpipindot tapos pinakita sa’kin yung screen.

    Sender:
    +63920*******
    pumunta ka sa mall sa tapat ng bookstore mamayang 1:30 pm.

    “yan yung number pati message.. siya din yung nagtext sa’kin dati kung sa’n ka nakatira eh nung gabing naka-encounter ka ng mga lasing sa kanto..”

    Yung number na yun, yung message. parehong-pareho!

    “tinext din niya ‘ko kanina eh! pinapapunta din niya ‘ko dito, same time, same place. hindi nga ‘ko dapat pupunta kung wala lang pinabili sa’kin si Jelaine..”

    “talaga? sino ba kasi to?” tinitigan niya yung cellphone niya.

    “sinabi ko na sa’yo dati, hindi ko siya kilala..”

    “that only means one thing..” inangat niya yung ulo niya para tingnan ako. “I think somebody’s setting us up today.”

    Si-net-up kami para magkita kami dito?

    “sa tingin mo, sino namang nag-set-up sa'tin?”

    “I don’t have any idea about this person pero hindi naman siguro siya masamang tao. Mukha rin na kakilala natin siya dahil nakuha niya pareho yung mga numbers natin..”

    Naguluhan naman ako. Kakilala nga ba namin siya? Kung anu-ano na yung mga pinag-iiisip ko. Maslalo lang akong naguguluhan!

    “uuwi na nga lang ako!”

    “wag ka na munang umuwi..”

    “eh sa’n pa ko pupunta kung hindi ako uuwi?!”

    bigla siyang ngumiti. “si-net-up na din lang naman tayo, sumama ka muna sa’kin..”

    “saan naman?”

    Hindi naman niya ko sinagot. Hinatak lang niya ‘ko palabas sa mall tapos sumakay kami ng jeep. Hindi ko na nga nakita yung signboard eh basta sumakay na lang kami. Siya naman yung nakakaalam kung sa’n kami pupunta eh.

    “ano ba? sa’n ba kasi tayo?”

    “malapit na tayo.”

    Hindi ko naman tinatanong kung malapit na o hindi eh, ang tinatanong ko kung saan! Ang layo naman ng sagot. Kung ganun din lang naman, naghintay nalang ako kung saan kami bababa. Hindi rin nagtagal, pinahinto na niya yung jeep. Naglakad pa siya ng konti kaya sumunod naman ako hanggang sa nakarating kami sa isang park. Dun pala kami pupunta.

    Naglalakad pa rin kami nung nagsalita si Mike. “I used to go here when I was a kid. Hindi na ko nakakapunta dito kaya naisip kong dumalaw ulit ngayon after a long time..”

    Napansin ko yung halaman na maraming bulaklak kaya nilapitan ko tapos lumuhod ako sa harap nun para tingnan.

    Tinabihan niya din ako kaya nginitian ko siya. “ang ganda pala dito eh. saka tingnan mo ‘to..” hinawakan ko yung bulaklak. “ang ganda noh?”

    He looked at me. “uh-huh..” then smiled. “you are..”

    I looked at him too. “sabi ko yung bulaklak yung tingnan mo, hindi ako. saka matagal ko ng alam na maganda ‘ko, dati pa!”

    natawa naman siya. “ang yabang mo naman.”

    “joke lang kaya!” sira talaga to! Samantalang siya pinagmamalaki niya naman sakin dati na gwapo daw siya. Sino kayang mayabang?

    Tumayo ako tapos tumingin-tingin sa paligid. Nakita ko yung upuan malapit sa puno kaya niyaya ko si Mike na umupo do’n. Biglang umihip ng malakas yung hangin habang naka-upo kaming dalawa.

    “ang sarap ng hangin dito..”

    Bigla ba namang ngumiti ng nakakaloko. “eh anong lasa?”

    “whatever!” inirapan ko nga. Namilosopo ba naman!

    Umingay na yung paligid nung may dumating na mga bata. Naghahabulan sila kaya pinanood ko naman. Nakatingin ako sa mga naglalaro nung ginulat ako ni Mike.

    “HILARY!” bigla bigla nalang siyang sumigaw.

    “ano?!? Papatayin mo ba ko sa sakit sa puso?!”

    Tumawa tawa pa ang loko. “seryoso ka naman masyado diyan!”

    “pinapanood ko lang naman sila eh!” sipain ko to eh!

    “Hilary..”

    “ano?!”

    “could you still remember what I said to you before nung nasa fire exit tayo?” mahinahon na yung boses niya.

    “ano do’n? madami kang sinabi eh..” inayos ko yung pagkaka-upo ko.

    “when God gives you one important thing in life, never hold it too tight, so when he asks you to give it back, it’s easy to let go without hurting too bad. remember? tinanong mo pa nga kung sa’n ko natutunan yun eh..”

    “ahh! yah, naaalala ko.. sabi mo natutunan mo yun from your experience diba? kaso hindi mo naman sinabi kung anong experience yun..

    ..kasi sabi mo you’ll tell me some other time.” “kasi sabi ko I’ll tell you some other time.” we simultaneously said.

    He laughed slightly. “sasabihin ko na sa’yo kung anong experience yun..” kinuha niya yung wallet niya tapos may pinakita siyang picture. “eto oh..”

    “sino naman ‘to?”

    “my ex.” In-examine ko yung picture. Ang ganda niya. “we started when we were in first year.”

    “anong nangyari?”

    “we’re doing fine before. She became one of the most important people in my life. kaso nung second year, nagplano yung family niya na magmigrate. There’s a great possibility that they would move away.” binalik na niya yung picture sa wallet niya.

    “eh bakit hindi mo pinaglaban?”

    “sinubukan ko. sabi ko pwede naman namin ituloy yung relationship namin kung gusto niya pero hindi eh. She doesn’t want to be involved in a long distance relationship kasi baka hindi daw magwork at pareho pa kaming mahirapan.”

    Nakatingin siya sa malayo habang nagsasalita. Seryoso na siya nun.

    “I have to let go if she doesn’t want to continue. After a few months, lumipad na sila papuntang L.A. That’s when I realized that I should not hold on her too tight so I could move on easily.” he paused. “well, I loved her.”

    “Mike.. siya pa rin ba?” yun nalang yung nasabi ko.

    “sabi ko, I loved her. That was just before. But now it’s over. And besides..” huminto siya saglit.

    “besides ano?”

    “I found someone new..” he smiled. “and better.”

    “edi good for you.”

    “gusto mong malaman kung sino?”

    “sino nga ba?”

    Tumingin na siya sa’kin. “malalaman mo din yun. gusto mo ng ice cream? ililibre kita..”

    Hindi pa 'ko sumasagot pero tumayo na siya tapos bumili siya sa mamang sorbetero. Malalaman ko din daw? Pano ko kaya malalaman eh hindi nga niya sinabi diba? Labo!

    Sandali lang naman at nakabalik na din siya. Kung kanina seryoso siya, ngayon nakangiti na siya. Binigyan niya ko tapos kinain namin yun hanggang sa maubos.

    Naglakad lakad din kami. Si Mike naman patingin-tingin lang kung saan-saan kaya hindi niya nakita na may bata na sa harapan niya. “Mike teka!” hinawakan ko naman siya para huminto.

    “ang bilis niyo naman eh!” sumisigaw yung bata habang pinipilit niyang habulin yung mga kalaro niya.

    Nakalagpas na yung bata sa'min nung binitawan ko na si Mike. “ano ka ba, muntik pa kayong magkabungguan.”

    Hinawakan niya yung batok niya tapos tumawa. “hindi ko napansin eh.” sinundan niya ng tingin yung bata. “matagal tagal na din akong hindi nakakapaglaro ng habulan ah.. dati kasi ako yung tumatakbo dito.”

    “problema ba yun? edi tumakbo takbo ka ulit diyan. wala namang pumupigil sayo noh!” biniro ko naman siya.

    tiningnan niya ko tapos ngumiti. Sumunod nalang na alam ko hinila niya ko papunta sa mga naglalaro. “pwede bang sumali?”

    Huminto naman sila tapos nilapitan kami. “kuya sige! halika na!”

    Biro ko lang naman yun eh hindi ko naman sinabing totohanin niya. Pero bahala siya kung gusto niya. “sasali ka pala.. sige, papanoorin ko nalang kayo dun sa may upuan.”

    Lalakad na sana ako para umupo kaya lang hinarangan ako ni Mike. “sinong nagsabing manonood ka lang? sasali kaya tayo..”

    “anong tayo? ikaw lang kaya.”

    “sige na ate, sali ka din ha?” niyaya na din ako nung batang babae.

    “huh?” makikipaghabulan ako? Hinawakan ako sa kamay nung bata tapos hinihila na niya ko. Tiningnan ko naman si Mike. “Si kuya Mike yung taya! takbo na!” tumakbo na ako kaagad tapos sumunod din yung ibang mga bata.

    “sige ba! tara, tara! oh dali takbo na, habulin ko na kayo!”

    Nagsimula na siyang manghabol. Tawa nga ng tawa yung ibang hinahabol ni Mike eh, ayaw magpahuli. Nung hindi mahabol ni Mike yung iba, ako naman yung pinagdiskitihan. Ayoko naman magpahuli kaya kung san-san ako pumunta.

    “ate, ate! takbo na, nandiyan na si kuya!” tumakbo naman kami.

    sumigaw naman yung ibang bata. “kuya! dali tayain mo si ate!” patakbo-takbo lang kami do’n hanggang sa nakalapit na sakin si Mike. Nahuli nga niya ko eh kaya nagtatawanan kaming dalawa pati na din yung mga bata.

    Pagkatapos namin maglaro, kinuha na sila ng mga magulang nila. Meron pa ngang humingi ng pasensiya kasi baka pinagod daw kami ng mga anak nila. Pero sabi namin ni Mike, ayos lang dahil nag-enjoy din naman kami.

    Yung batang babae, lumapit muna kay Mike bago sila umalis. “kuya, may ibubulong ako sa’yo..”

    yumuko naman siya. “talaga? sige, ano yun?”

    Nagba-bye sa’kin yung ibang bata kaya nagwave ako sa kanila. Hinintay ko naman si Mike, hindi ko naman narinig yung binubulong sa kanya eh. Nakita ko nalang na nagtatawanan silang dalawa.

    Tapos na yata yung ibinubulong sa kanya kayo tumayo na siya ng maayos. “hindi pa nga eh, pero sana..”

    “sabihin mo kasi sa kanya kuya!”

    Napangiti si Mike tapos hinawakan niya sa ulo yung bata. “gagawin ko din yun.. malapit na. oh sige na, aalis na yata kayo eh..ingat kayo ah?” Tumango yung batang babae at mukhang tuwang-tuwa siya na hindi ko naman alam kung bakit. Ano bang pinag-usapan nila?

    Sa’kin naman siya lumapit. “ate, ba-bye na..”

    “sige, take care..” Tumakbo na siya papunta sa parents niya.

    “whoa! napagod ako dun ah..”

    “ang bilis mo ngang tumakbo eh.. teka, ano yung binulong sa’yo?”

    “yun ba? wala naman.” ngumiti lang siya. “ano? gusto mo na bang umuwi?”

    “oo.” nagstretch ako ng kamay. “napagod din ako.”

    “edi halika na..”

    Hinatid niya ‘ko pauwi. Niyaya ko siyang pumasok sa loob pero ayaw naman niya kaya hindi ko na din pinilit.

    Nung nakita ko si Jelaine sa may living room, siyempre dinakdakan ko muna sandali kasi pinabili ba naman niya ‘ko ng cartolina tapos biglang hindi naman na niya kailangan. Dumiretso na ‘ko sa kwarto para makapagpahinga. Masaya din naman pala kasama si Mike eh. And that made me think.. If he already found someone new..






























    who's that lucky girl?


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:38 am

    Chapter 18
    Beginning of Something


    Nung dumating si Mike sa classroom Monday morning, hiniram niya yung phone ko.

    “bakit?”

    “may titignan lang ako.” hawak niya din yung cellphone niya.

    Kinuha ko naman yung sa’kin tapos binigay ko sa kanya. Tiningnan niya yung screen ng kanya tapos nagpipindot sa phone ko.

    “ano ba ginagawa mo?”

    “tinignan ko sa phone mo yung number ng nagtext sa’kin.”

    kinopya niya pala galing sa phone niya yung number tapos di-nial niya sa phone ko para tingnan kung anong name yung lalabas.

    “bakit ‘angel q’?” binulsa niya yung kanya.

    “eh ayaw naman niya sabihin yung pangalan niya eh. sabi niya yan daw yung ilagay ko sa phonebook..”

    “eh kailan siya nagsimulang magtext sa’yo?”

    “bago pa yung days ng practice natin sa English before.. tinanong niya ko kung pwede ko daw ba siyang maging angel tapos tuloy tuloy na. May mga bagay siyang nalalaman kahit na hindi ko sinasabi sa kanya. Hindi ko nga alam kung pano basta nalalaman lang niya. Isa na dun yung time na tinext ka niya na sundan mo ko sa Greeensville subdivision nung gabing harangin ako ng mga lasing.. Hindi ko naman sinabi sa kanya na doon ako nakatira pero alam niya..”

    Mukha siyang nagtataka. “nakastore pa ba dito lahat ng messages niya?”

    “yung iba nandiyan pa yata. tignan mo nalang sa inbox..”

    Umupo naman siya tapos kinalikot niya yung phone ko. “interested to know who this person is?” sabi niya habang nagbabasa ng messages.

    “I am. actually, dati pa.”

    “Hilary, pwede bang..” binaba niya muna yung phone ko. “hiramin muna ‘to? ngayong gabi lang naman.”

    “ano? hindi pwede! anong gagamitin ko kapag kinailangan ko bigla?”

    “yung sa’kin nalang gamitin mo, palit muna tayo ng phone.”

    “pa’no kung may nagtext sa’kin?”

    “tatawag ako sa inyo, sasabihin ko naman kung meron eh..”

    “pa’no pag may nangyari sa phone ko? pa’no kung--”

    “Hilary..” hinawakan niya ko sa balikat. “trust me. walang mangyayari sa phone mo. kailangan ko lang talaga yung simcard mo. pag-aaralan ko yung mga messages, the date and time, the chronological order of every subject, everything. trust lang.”

    Naintindihan ko naman yung balak niyang gawin. “ingatan mo yan ah!”

    ngumiti siya. “ako ng bahala!”


    ***


    Kinabukasan, binalik din naman ni Mike yung phone ko. Sinubukan na daw niyang i-analyze at gumawa daw siya ng sarili niyang kopya ng mga messages. Gagawa daw siya ng paraan para makilala namin kung sino yun.

    Matapos ang discussions sa ibang subjects, pinababa kami sa quadrangle ng teacher namin sa Physical Education maliban kay Jake. Pinaakyat kasi si Jake sa library since exempted naman siya sa P.E. dahil varsity siya ng school. Kami naman, maglalaro daw ng volleyball. Namili yung teacher ng mga maglalaro at sa kamalas malasan naman, isa ako sa mga nasa unang set ng players.

    “kasama ka sa maglalaro. galingan mo!” tinulak-tulak ako ni Carla.

    humarap ako sa kanya. “bakit ba kasi dito tayo sa quad? hindi ba pwedeng sa covered court nalang? ang init init eh!”

    “vitamins yan..”

    “Carla, 10:30 na, hindi na yan vitamins!”

    “okay lang yan. pumunta ka na do’n, ikaw nalang yata yung hinihintay eh..” sabi ni Joyce sa’kin.

    “anong okay? it’s not!” yumuko ako para ayusin yung sintas ko. “..at all!”

    Pagtayo ko, nag-iba yung reaksiyon ng mukha nilang dalawa. “bakit?” hindi naman sila sumagot.

    “miss..” nasa likuran ko pala yung teacher namin! “the covered court is being used by the other class so you don’t have any choice.” nagtaas siya ng boses. “JOIN THEM OVER THERE!”

    “okay, sorry po.”

    “NOW!”

    Natakot naman ako kaya sumunod nalang ako sa sinabi niya. Habang naglalakad ako, nadaanan ko si Mike na naka-upo. Sinundan pa nga ako ng tingin hanggang sa makarating na ko sa position ko. Porket ba napagalitan ako ganun na dapat siya makatingin?!

    Nung natapos na yung set namin, umakyat muna ako sa classroom dahil second set naman na yung maglalaro. Yung iba pa nga bumili muna sa cafeteria. Binuksan ko yung wall fan tapos umupo ako. Ang kina-inis ko naman, hindi ko maramdaman yung hangin galing sa electric fan! Eh pa’no ba naman, naka-steady kasi sa ibang direksiyon. Ang init na talaga ng pakiramdam ko!

    “argh! ang init!!” feeling ko magwawala na ‘ko!

    “whoa! easy ka lang diyan..” biglang dumating si Mike tapos tumabi siya sa’kin. “tubig oh..” inabot niya sa’kin yung mineral water.

    “sa’kin na ‘to? thanks!”

    “ano ka? utang yan, babayaran mo ko!”

    “edi sa’yo na!!” binalik ko ulit sa kanya. Nag-offer pa!

    “loko lang, nilibre na kita.” binigay niya nanaman sa’kin. Kinuha ko naman tapos uminom ako.

    “ba’t para kang bulkan na anytime pwede nang sumabog?”

    “hello?!? eh ang init kaya do’n! palibhasa hindi ka pa nababad sa araw kasi pang-3rd set ka pa!”

    “it’s just mind over matter..”

    Mind over matter ka diyan! “pa’no kung ipasok kita sa oven at nainitan ka, will you still say it’s just mind over matter?!” ikaw ang ibabad ko sa initan eh!

    Hindi ko naman inasahan yung sumunod na ginawa niya. He tacked my hair behind my ear down to the back of my shoulder. “tsk.. pinagpapawisan ka na.” then he took his handkerchief from his pocket and wiped my sweat.

    Napatingin ako sa kanya nung ginawa niya yun. Kailangan ba niyang gawin yun?

    “oh ba’t ganyan ka makatingin?”

    “huh?” nilihis ko yung tingin ko sa kanya. “kasi.. kasi may panyo kaya ako! eto oh!” pinakita ko pa sa kanya. “feeling mo naman wala ako!”

    “ang sungit mo talaga! kaya ka napapagalitan eh.”

    Naasar naman ako. Pinaalala pa niya yun eh wala na nga ako sa mood.

    “teka nga, hindi naman tumatama dito yung hangin eh..”

    “oo nga eh! hindi ako nahahanginan!”

    Tumayo siya tapos humila siya ng upuan papunta do’n sa wall fan. Tumungtong siya para itapat yung fan kung sa’n ako naka-upo.

    “nahahanginan ka na?” umupo ulit siya sa tabi ko.

    “yah..”

    “nahahanginan ka na talaga?”

    “indiyo! kasasabi ko lang eh!”

    “nahahanginan ka??”

    “oo nga eh!! sige, ulitin mo pa!”

    “nahahanginan ka na nga?”

    inulit nga! “MIKE!!”

    Hindi na siya nagsalita nun. Titigil din naman pala eh! Well, that was just for about two minutes.

    “uy Hilary, may nakalimutan pala akong sabihin!” nagsalita nanaman siya. Ang bilis pa nung pagkakasabi niya.

    “ano nanaman?!”

    “nahahanginan ka na?!?”

    God, kill me!

    “nakakainis ka! wag mo nga muna ‘kong kausapin!” tinalikuran ko siya. tigil-tigilan nga niya ‘ko ngayong mainit pa naman yung ulo ko!

    Tumawa ba naman ng malakas. “biro lang.. bababa na ko.”

    Umalis na din siya dahil turn na niyang maglaro sa quadrangle. Tignan ko lang kung hindi yun mainitan!

    Pagkatapos ng bwisit na P.E. class, tumunog yung intercom.

    “there will be a teacher’s meeting this afternoon. All classes will be dismissed by 12:30. Again, there will be a teacher’s meeting this afternoon. All classes will be dismissed by 12:30. Thank you and good morning.”

    Siyempre, naghiyawan yung mga classmates ko. Tuwang-tuwa sila dahil half day lang kami. Yung iba naman, nagbalak pang maglakwatsa muna bago umuwi. May mga nagyaya pa nga sa’kin na sumama daw ako sa kanila kaso umayaw ako.

    “Hilary, sama ka sa sa’min. Gimik tayo!” niyaya ako ni Drew.

    “hindi na, uuwi nalang ako. Matutulog ako eh..”

    “ayaw mo talaga?” tinanong ako ni Jake.

    Umiling ako tapos nginitian ko sila. “next time nalang..”

    “okay, ikaw bahala. ingat ka pauwi ah?”

    Umalis na sila tapos inayos ko yung mga gamit ko sa bag. May lakad din yata sina Carla at Erlyn pero hindi na rin ako sumama. Sinabi ko na mauuna nalang akong umuwi.

    palabas na ako sa gate nung may sumabay sa’kin maglakad. “uuwi ka na?”

    “di’ba sabi ko wag mo muna ‘kong kausapin?”

    “eh kelan kita pwedeng kausapin?”

    Huminto ako. “baka bukas pwede na, wag lang ngayon! naiirita pa ko sa’yo!” naglakad ulit ako.

    “okay, pero sasabay akong umuwi sa’yo.”

    “wag kang sumabay! sinabi ko bang uuwi na ‘ko?!”

    “sa’n ka pala pupunta?”

    “edi uuwi n--” hindi ko na tinuloy. Parang binuking ko na yung sarili ko eh. “eh ba’t hindi ka nalang kasi sumama kina Drew?!”

    “sila yun, hindi naman ako sasama eh. magpapahinga nalang ako sa bahay kaya sabay na tayo.”

    Hinayaan ko nalang siya. Bahala nga siya! Paglabas namin sa gate, sumakay na kami sa jeep. Malapit lang naman papunta sa’min kaya saglit lang, bumaba na din kami.

    “ihahatid na kita.”

    “ayoko nga!”

    “kahit na.. ihahatid pa rin kita.”

    “kanina ka pa nangungulit simula pa nung p.e. ah! pwede ba!”

    “Hilary! teka--”

    “ayoko, wag na! wala naman sigurong masamang mangyayari sa’kin noh!”

    “Hilary!!”

    “ano?!?”

    Nagulat nalang ako nung bigla niya kong hinatak ng malakas. Napayakap nga ako sa kanya eh.

    “loko yung driver nung motor ah! sa sidewalk ba naman nagpatakbo!” tumingin siya sa’kin. “muntik ka na..”

    Nung tiningnan ko din siya, our faces were so close. Tinulak ko nga! “ano ba?!”

    “anong ano ba? tinatawag kasi kita para tumabi ka pero salita ka naman kasi ng salita..ano, okay ka lang?”

    Hindi ko maintindihan yung naramdaman ko nung mga oras na yun. Parang.. parang kakaiba.

    Eh baka naman na-shock lang ako. Ikaw ba naman muntik ng mahagip di ka mabibigla? Yun nga siguro.

    “wala palang mangyayaring masama sa’yo ah?” sarcastic yung pagkakasabi niya tapos kinuha niya yung risk ko. “halika na, ihahatid talaga kita..”

    “Mike--”

    He interrupted me. “..sa ayaw mo’t sa gusto! para safe ka!” he added.

    “eh magte-thank you lang naman ako eh!” biglang nawala lahat ng inis ko sa kanya. Siguro dahil na rin sa sinabi niyang gusto niya kong ihatid para safe ako. Nagke-care pala talaga to sakin.

    Tiningnan ko siya tapos nginitian ko. “thanks nga pala.”


    ***


    Nung sumunod na week, hindi pumasok si Mike. Nung nagkasalubong kami ni Pao sa corridor, sabi niya nagkasakit daw. Narinig ko din sina Drew at Jake na nag-uusap habang nagdidiscuss yung teacher namin. Gusto ko na ngang sabihin na magtabi nalang muna sila kesa naman nasa dalawang gilid ko sila habang nag-uusap kasi hindi ko maintindihan yung tinuturo ng teacher. Kaso hindi rin naman pwede dahil gano’n talaga yung seating arrangement namin. Nung nagtagal, nalaman ko na kasama pala si Mike sa pinag-uusapan nila. Sumakit daw pala yung ulo kaya umabsent.

    Buong maghapon na yun, walang nangulit sa’kin. Walang nang-aasar. Pakiramdam ko nga kahit maliit na bagay lang, hinahanap-hanap ko si Mike.

    Hey wait! Did I just say that?! Hindi ko in-expect.

    Ganun pa man, alam kong yun ang nararamdaman ko sa ngayon..

































    I miss Mike..


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:38 am

    continuation..


    ***


    Binigyan kami ng seatwork sa Math at ang masama pa niyan, hindi naman ako masyadong nakinig kaya hindi ko alam kung pa’no yun sasagutan!

    Hindi din ulit pumasok si Mike. Siguro naman magaling na yung headache niya noh! Pero absent pa rin naman, ewan ko ba dun.

    Pero bago ang lahat, yung seatwork muna! ano bang sagot dito?

    “Drew, alam mo ba kung pa’no ‘to?” nagbakasakali ako na may mapapala ako sa kanya.

    “alam ko yan, expert nga ko diyan eh!” pinakita niya sa’kin yung papel niya.

    Nung nakita ko na wala naman siyang sagot maski isa, siniko ko siya. “expert pala ah!”

    tumawa naman siya. “bro! help us here naman!”

    “eto oh, kumopya ka nalang Hilary..”

    Binigay niya sa’kin yung papel niya. Kami ni Drew wala pang sagot samantalang siya halos matatapos na.

    “teka, eh ba’t si Hilary lang? pa’no naman ako?”

    “wag ka na! si Hilary lang papakopyahin ko noh!”

    “Jake naman!” tiningnan naman niya ‘ko. “Hilary oh! pagsabihan mo nga yan!”

    Natawa kami kay Drew. “sige na nga! pati ikaw na din.”

    “yan! buti naman!” sinilip niya yung papel na binigay sa’kin ni Jake at sinimulan na niyang isulat yung mga sagot.

    Ako naman, hindi ako sigurado kung kokopya ba ‘ko. “Jake, okay lang talaga?”

    “oo naman!” nakangiti siya.

    “sorry ah? next time makikinig na ‘ko.”

    “ayos lang, sige na, kopyahin mo na..”

    Ang bait naman niya. Buti nalang talaga seatmate ko si Jake. Kinopya ko yung sagot niya pero hindi naman lahat kasi nakakahiya sa kanya. Yung iba hinulaan ko nalang at may natyambahan naman ako kaya pasado parin kahit papa’no.


    Kinabukasan, nung nagcheck ng attendance yung adviser namin, wala nanaman si Mike.

    “Michael Guerrera.. Mike?” minarkahan niya yung record book niya. “absent pa rin. sinong nakakaalam kung bakit absent si Mike?”

    Tumayo naman si Drew. “sir, sabi po niya sa text niya sa’kin, sumakit daw yung ulo niya. Nilalagnat din po siya..”

    “gano’n ba? paki-inform nalang siya na kung kaya na niyang pumasok bukas, dapat pumasok siya. May long quiz kasi kayo tomorrow according to your Physics teacher nung naka-usap ko siya kanina..”

    “sige po.” umupo na ulit si Drew.

    “nilalagnat din pala si Mike? akala ko ba headache lang?”

    “nung isang araw headache lang pero kahapon nilagnat na din daw siya eh..” sabi ni Jake.

    “dapat makapasok na siya bukas para sa long quiz. Physics pa naman!” nagbuntong hininga si Drew. “sigurado ako madali lang yung quiz, madaling ibagsak! patay ako niyan bukas.”

    “pag-aralan mo nalang bro..”

    “pag-aralan? but the formulas are so.. deadly!”


    ***


    Pagkarating ko sa school, inaantok-antok pa ‘ko. Napuyat kasi ako kakaaral ng Physics! Sana lang makapasa ako mamaya sa long quiz. Chineck ko yung upuan ni Mike nung first subject na namin. Wala pa rin siya. Baka absent pa rin yun hanggang ngayon.

    Nung breaktime na, napadaan ako sa corridor. Maraming nagkukumpulan do’n sa may bulletin board. Hindi ko nga makita kung ano yung naka-post kasi maraming nakaharang.

    “Hilary tingnan natin!” dumating si Paolo sa likuran ‘ko. “guys, excuse po!”

    Nilingon siya nung mga estudyante tapos tumabi sila. Nakadaan din kami. May narinig pa nga akong mga babaeng bumulong ng: “yung crush ko!”

    Binasa ko naman yung announcement.

    “As an annual project of the Student Government, we want to inform you that the “battle of the bands” will be held next month. In line with this, those who are interested to join should proceed to the SG office starting today for the signing up..--”

    “nabasa mo na?”

    tumango ako. “sasali ulit kayo diba?”

    “oo, sasali kami. halika na.” hinila naman niya ‘ko. “excuse po ulit, padaan.”

    Nung nakadaan na kami, nakita ko si Mike na nakatayo dun sa corridor sa tapat.

    “hi Hilary!” Ba’t nandito na siya?

    tiningnan niya si Pao matapos niya kong batiin. “nakita mo na ba? anong sabi?”

    “next month na daw yung battle kaya pwede nang magsign-up..”

    Nilapitan ko si Mike. “nagkasakit ka daw ah, okay ka na? akala ko hindi ka pa rin papasok hanggang ngayon eh..”

    “okay na, magaling na ‘ko. tinamad lang akong gumising ng maaga kanina kaya late lang ako..”

    “lagi naman eh!”

    “maaga din naman akong pumapasok minsan ah!”

    “yun nga eh, minsan lang!”

    “ikaw, kakabalik ko lang nang-aaway ka na ah..”

    “hindi kita inaaway noh!”

    “eh ano pala ang tawag sa ginagawa mo ngayon?”

    “tama na nga yan. totoo naman yung sinasabi ni Hilary eh..” Tumawa si Pao kaya natawa din ako.

    “pinagkaka-isahan niyo ba ako o ano?” tinuro niya kaming dalawa pero hindi naman siya mukhang naaasar, nakangiti nga siya eh.

    “halika na nga lang, magsign-up na tayo Mike..”

    “sa’n ba?”

    Habang nag-uusap sila, sinilip ko mula sa corridor yung garden. Nakita ko si Giselle na naka-upo do’n kaya naisipan ko na puntahan siya.

    “sa..--- ...Hilary?”

    Tiningnan ko sila. “huh? ano yun?”

    “magpapalista na kami, sama ka?”

    “ahh.. hindi na, may pupuntahan ako sa garden eh. mauna na pala ‘ko..”

    “oh sige..”

    Sinimulan ko nang maglakad.

    “Hilary!” huminto ako at nilingon ko siya. “a-ano..hindi, wala pala.”

    Tinawag-tawag pa ‘ko wala naman palang sasabihin. Tinuloy ko na yung paglalakad ko kaso si Pao naman yung tumawag sa’kin kaya lumingon ulit ako.

    “bakit ba?”

    Tinapik ni Paolo si Mike sa balikat tapos umalis siya. Nilapitan naman ako ni Mike. “mahirap din palang um-absent noh?..”

    Humarap ako sa kanya. “siyempre, maghahabol ka ng lesson na namiss mo eh. may quiz pa naman tayo mamaya sa Physics..”

    “actually, that’s just part of the reason. another is..” tumalikod siya para sumunod na kay Paolo. “..I was not able to see you for three days and that made me miss you so badly.”

    Hindi lang pala ako ang naka-miss sa kanya. Na-miss din niya ‘ko!

    That made me smile.

    Naglakad na siya palayo kaya pinuntahan ko na din si Giselle sa garden. Umupo ako sa tabi niya. Ikinuwento ko sa kanya yung mga nangyari lately. Isa na dun yung tungkol sa panliligaw ni Jake.

    “Dati ka pa pala nililigawan pero hindi mo pa malalaman kung hindi pa niya sinabi sa’yo.. at least now you already know. I told you so before, trip ka nga niya. so how’s Jake?”

    “mabait naman siya..”

    “hinahatid ka ba?”

    “madalas..kapag wala siyang training sa basketball.”

    “magkasama ba kayo palagi?”

    “hindi naman palagi..” natawa ako sa kanya. “grabe ka, interview ba ‘to?”

    “sort of..” ngumiti siya. “may gusto pa ‘kong itanong sa’yo..”

    “then what is it?” I leaned closer to her.

    “whenever he’s around you, anong nararam--” biglang tumunog yung bell kaya tumayo siya. “oh time na pala!” tumingin siya sa’kin. “next time nalang ulit natin pag-usapan.. alright?”

    “sure!” tumayo na din ako para pumunta sa line formation. Maya-maya, umakyat na kami sa kanya-kanya naming classroom.

    Last subject ang Physics kaya nagreview ulit ako habang hinihintay namin yung next teacher. Halos lahat nga nagre-review eh. Iba talaga ang dating kapag Physics na ang pinag-uusapan!

    After ng Filipino class, Physics time na namin ang sumunod at siyempre, nag-long quiz kami. Nawindang ako sa sobrang dami ng problems na nakita ko! 20 items! Ilang formulas naman kaya ang magagamit para do’n?! Maslalo akong na-tense nung sabihin ng teacher na 5 points each daw yun.

    What is the acceleration--?

    Find the coefficient of static friction given that--?!

    Calculate for the potential energy of--??

    What is the value of the kinetic energy if the--?

    Oh my! Formulas-formulas! We need you!

    Good luck sa’min.

    Matapos sagutan ang pamatay na long quiz, chi-neckan na namin. Tuwang-tuwa naman ako dahil nakapasa ako. I got 80 over 100. Apat ang mistakes ko. Not bad.

    Kinolekta naman ng teacher namin yung mga papel namin para ma-irecord niya. Tiningnan niya yung mga scores namin. Napakunut-noo pa nga siya nung nakita niya yung results ng iba.

    “class, as I can see, pasado naman yung iba pero karamihan pa rin sa inyo ang nahihirapan. Better study well. Okay, dismissed.”

    Nagsitayuan naman kami. “goodbye and thank you sir!”

    Aalis na sana siya pero huminto siya. “By the way, I want to commend Mr. Guerrera and Mr. Salvatierra for gaining a perfect score. Keep it up.” lumabas na siya ng room.

    Perfect si Mike and Jake?! Ang galing naman nila!

    Tumayo si Drew para ayusin yung mga gamit niya at narinig ko na may binulong siya. “it’s a close fight between them. Mapa-grade man o mapa--... ” binuksan niya yung bag niya at ipinasok yung notebook.

    I didn’t hear the last bit.

    “mapa-grade man o ano Drew?”

    tumingin siya sa’kin. “actually,” ngumiti siya. “it’s just nothing. nevermind Hilary.” sinara na niya yung bag niya.

    “’tol!” narinig ko yung boses ni Paolo. Nakasilip pala siya sa may bintana. Lumapit siya kay Jake tapos hinila niya sa may labas ng pinto at do’n sila nag-usap.

    Si Drew naman bigla nalang niyang binagsak yung bag niya sa sahig pagkatapos niyang isara. Tumakbo siya papunta kay Mike tapos lumabas din sila kung nasa’n sina Paolo and Jake.

    Inayos ko yung gamit ko para mailagay ko na sa locker yung hindi ko naman i-uuwing mga libro and notebook. Tinawag ko si Carla at Joyce para sumabay na sila sa’kin papuntang locker dahil mukhang may ilalagay din naman sila do’n.

    Palabas na kami sa pinto nung paatras si Drew sa’min kaya muntik na niya akong maapakan. “oh sorry..” nag-give way siya para makadaan kami tapos pumasok na siya sa loob ng room. Pagkalabas namin, nakita ko naman sina Mike, Jake, at Paolo na tumatakbo paalis.

    huminto sandali si Carla. “anong meron? sa’n sila pupunta?”

    “they’ll just have a talk.” dala na ni Drew yung bag niya.

    “sino? silang tatlo?” tanong ni Joyce.

    “hindi, si Mike at Jake lang.”

    inayos ko yung pagkakahawak ko sa mga gamit na dala ko. “eh bakit kasama nila si Paolo?”

    “sinamahan lang niya silang dalawa para maging maayos ang lahat. sige girls, mauna na ‘ko..” naglakad na siya paalis.

    “ano daw?” Carla was wondering but I was just able to return a shrug.

    “Drew! ingat ka pauwi!” sabi ni Joyce. nag-wave naman si Drew. nung nakalayo na si Drew, bumulong si Joyce. “crush kita!”

    “eh kung sinabi mo nalang kaya yan sa harap niya kanina! pabulong-bulong ka pa diyan!”

    “ayoko nga, tara na sa locker..” nakangiti lang si Joyce tapos hinila na niya ko at sumunod din naman si Carla.

    Pagkagaling namin sa locker, nakasalubong namin si Teacher Nikki. Imbis na makauwi na kami, inutusan pa niya kami na kunin daw yung mga notebooks sa room niya at dalhin daw namin sa library dahil do’n daw niya che-chekan. Nasa dulo malapit sa entrance ng garden yung classroom niya kaya ang layo pa ng nilakad namin. Kinuha na namin yung notebooks pero nalaglag ko yung tatlo nung isasara ko na yung pinto kaya pinulot ko pa. Pagtayo ko, nakita ko na nasa garden pala sina Paolo, do’n sila nag-usap. At kahit hindi ko talaga sadyain na makarinig, narinig ko yung boses ni Jake.

    “WHAT?! kailan pa?”

    Dahil medyo nauuna na sa’kin maglakad sina Joyce at Carla, hinabol ko nalang sila.






































    “..I never saw it coming, I just felt it.”


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:39 am

    continuation..


    Binilisan ko na yung lakad ko at baka makita nila ko at isipin nila na nakikinig ako. Kung tutuusin, may narinig naman talaga ako pero ang pinagkaiba lang, hindi ako nakikinig! Narinig ko lang! Pangatlong beses na yun ah! Una, nung naiwan ko yung Physics notebook ko dati sa room, binalikan ko pa at naabutan ko sina Mike at Pao na may pinag-uusapan. Pangalawa naman nung nag-uusap sila sa room nina Pao at narinig ko pang sinuntok yung pinto. At ngayon, eto naman.

    ano ba yung sinabi ni Mike? He just felt what? I guess he was pertaining to.. love, right?

    Nahabol ko din sina Carla at pinagitnaan ko silang dalawa. “oh! ba’t nahuli ka?”

    “pinulot ko pa kasi yung nahulog ko.”

    Sinabayan ko na sila sa paglalakad paakyat sa library. Pagdating namin do’n, nilapag na namin lahat ng notebooks at umalis pagkatapos.

    Naalala ko yung kinuwento sa’kin ni Mike sa park. He already found someone new, he said. Malamang yung babaeng yun ang pinag-uusapan nila. Sino kaya siya? Hindi naman kasi niya sinabi sa’kin kung sino.

    That made me feel a tinge of uneasiness.

    “wait!” hinawakan ako ni Joyce sa braso kaya huminto ako. “okay ka lang?”

    Nilingon ko siya. “yeah, why?”

    “why? alam mo ba na isang tapak mo nalang at hagdan na yan pero para kang wala sa sarili mo?!” Carla said.

    Tiningnan ko naman yung tatapakan ko. Nasa hagdan na pala ‘ko!

    “baka mahulog ka kung hindi ka titingin sa dinadaanan mo. kumapit ka na nga lang sa hawakan sa gilid!”

    “I am okay!” I continued walking down the stairs and whispered to myself. “I will be.”



    Chapter 19
    Is She?


    Umagang-umaga, nakabungad na sa hallway si Mike. Maagang pumasok ang mokong ah pero hindi siya mag-isa, may kasama siyang.. junior girl? Papunta sila sa direksyon ko at mukhang magkakasalubong kami.

    “Hilary!”

    Sabi ko nga eh, tatawagin niya ‘ko. Tiningnan ko sila at nagwave siya. “hi!”

    Huminto silang dalawa sa harapan ko. Inakbayan pa ni Mike yung babae. “si Diane nga pala ‘to.”

    “hello Hilary!” ngumiti siya.

    “hello din.. sige, pasok na ‘ko sa room.”

    “okay. see you later!” Mike said. They walked past me after.

    Sino naman yung Diane na yun? ???

    Pagpasok ko sa room, umupo ako sa may bandang likuran ng classroom. Wala pa yung iba. Naalala ko naman na may homework pala sa art class na hindi ko nagawa kagabi. Kailangan daw magdrawing ng kahit anong art kaya kinuha ko yung sketchpad and pencil sa bag at nagsimula na ‘ko.

    “anong ginagawa mo?” dumating sa side ko si Mike.

    tumingala ako sa kanya. “art homework. ba’t nasa’n na yung kasama mo?”

    “si Diane? may kinuha siya sa room nila eh..” umupo siya sa tabi ko at hinila niya yung pad. Pinagtawanan ba naman.

    inagaw ko sa kanya. “ano ka ba?! art kaya yan! di pa naman kasi tapos!”

    “is that what you call art? something like abstract?” natatawa pa rin siya.

    “ewan! baka abstract nga!” tiningnan ko yung gawa ko. “uulitin ko na nga lang!” pupunitin ko na sana pero inagaw niya ulit.

    “wag mo ng ulitin!”

    “pinagtatawanan mo eh!”

    “niloloko lang kita..” tinitigan niya yung gawa ‘ko. “ang simple ng gawa mo.” nilapag na niya sa desk ko at sumandal siya sa upuan niya. “parang ikaw.”

    “is it bad?”

    “no, actually, lagyan mo lang ng color ayos na yan.”

    Sinunod ko naman siya at kinuha ko yung colored pencils. “ano yung parang ako?” kumuha ako ng color red at kinoloran ko.

    “hindi ka kasi nag-da-diet like other girls I know. Karamihan din ng mga tao masgustong magparty pero ikaw maspipiliin mo pa na tumingala sa stars sa damuhan, you easily appreciate the beauty of a flower, of the stars, nature.. your just being yourself, you act so natural. In short, masyado kang simple.”

    kumuha naman ako ng ibang color. “ano yan? insult or compliment?”

    “ano ka ba? you’re simple in a good way!”

    Yumuko naman siya at parang may pinulot sa sahig. Hininto ko muna ang pag-color. Pagtingin ko sa kanya, hawak niya yung Life Guide ko.

    “ba’t na sa’yo yan?”

    “sa’yo ba ‘to? nahulog diyan sa sahig eh.”

    Baka nahulog galing sa loob ng bag ko nung kinuha ko yung colored pencils.

    Binasa niya yung cover. “Life Guide.” binuklat naman niya pagkatapos. “Philosophy number 1, 2, 3.. para sa’n ba ‘to?”

    “wala lang.. mga self-made proverbs, parang little nuggets of advice or rules to live by na nakuha ko from my past experiences..”

    “sounds interesting..”

    “akin na nga yan..”

    iniwas niya sa’kin yun. “pabasa nalang muna, mag-color ka lang diyan.” tumalikod siya at do’n siya humarap sa pinto.

    Pinabasa ko naman sa kanya at pinagpatuloy ko nalang ang paglalagay ng color sa di-nrowing ‘ko. Kinarir ko nga yung pagkolor eh, inayos ko talaga.

    Matatapos na ‘ko nung humarap ulit sa’kin si Mike. “nabasa ko na.. ako na maglalagay nito sa bag mo..” Binigay ko sa kanya yung bag ko kaya pinasok na niya do’n yung Life Guide. “ano? tapos mo na ba yan? patingin nga..”

    “ayan oh..” pinakita ko sa kanya. “konti nalang tapos na.”

    “edi ayos. sabi sa’yo gaganda yan pag nilagyan ng color kahit na simple lang eh..”

    “oo nga, thanks for the suggestion.”

    Nag-lean forward siya sa’kin. “oo nga pala, alam mo bang masaya ako ngayon?” nakangiti siya habang nakatingin sa’kin.

    Tiningnan ko siya. “at bakit naman?”

    “remember sa park, I told you that I found someone new diba? After all the complications na mukhang okay naman na sa ngayon, I’ve decided to start courting her..”

    He is going to court her. Hindi ko alam kung bakit, but upon knowing the fact that he’s in love with somebody, I’m quite sure..



    It hit me right here.


    Tumayo ako. “sa’n ka pupunta?

    “sa washroom lang..”

    Paglabas ko sa pinto, nakita kong paparating si Diane. Mukhang papunta siya sa room namin. Nagngitian lang kami at tinuloy ko lang yung lakad ko. Bago ako lumiko, I looked back. Siyempre, nagkita nanaman sila ni Mike.

    Could it be her? Hindi kaya ngayon ko lang sila nakitang magkasama dahil ngayon lang naman sisimulan ni Mike yung panliligaw?

    Is Diane the lucky girl?

    Bakit ba ‘ko naapektuhan? What’s wrong with me?! Perhaps I already know the reason why, ayaw ko lang aminin sa sarili ko.

    I realized that Mike has become something. He is really something. I must admit..








































    I had taken the fall.


    [FM] LyLe
    Resignin
    Resignin


    ...And How can I stand here with you and not be moved by you?...Would you tell me how could it be any better than this?...
    Number of posts : 4396
    Points : 12385

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by [FM] LyLe on Wed Apr 15, 2009 8:40 am

    Binalik ko na sa dinadaanan ko yung tingin ko.

    Tama ba ang iniisip ko? I’ve fallen in love with Mike? Pero bakit ko hahayaang magkaro’n ako ng pagtingin sa kanya kung may nililigawan na siya ngayon? Hindi kaya..

    masaktan lang ako?

    Konti palang ang nalalakad ko nang may nabangga na pala ako.

    “sorry.” hindi ko na tiningnan kung sino at dire-diretso parin ako.

    “AYOS LANG. SORRY DIN!” sumigaw yung nabangga ko.

    Huminto ako para lingunin kung sino yun. Si Jake pala. Humarap naman ako sa kanya samantalang siya, naglakad papalapit sa’kin.

    “grabe ka, nilagpasan mo lang ako kanina ah!” pabiro niyang sinabi.

    “sorry, hindi ko alam na ikaw eh..”

    “okay ka lang ba?”

    “ako? oo naman! bakit?”

    “para ka kasing iba ngayon and--” hindi niya natuloy yung sasabihin niya at seryoso siyang tumingin sa’kin. “i mean.. wala lang.”

    ngumiti ako ng konti. “sige pala, punta lang ako sa washroom.”

    umalis na ako para pumunta nga doon. Tiningnan ko yung sarili ko sa salamin habang naghuhugas ng kamay.


    okay nga lang ba ako?



    Pagdating ng breaktime, hindi na ‘ko kumain dahil may dinaanan pa ‘ko sa library. Hindi din naman ako gutom kaya sa garden ko nalang binalak magpunta.

    Habang nasa corridor palang ako, may tumakbong batang babae papunta sa’kin. Elementary student siya sa school namin.

    “ate, pwedeng magtanong?”

    “may hinahanap ka ba dito sa high school building?” tumango siya. “kapatid mo ba? anong section?”

    “hindi ko kapatid, hindi ko din alam yung section niya..”

    “huh? eh sino bang hinahanap mo?”

    “itatanong ko lang ate kung ikaw ba si Hi-hilary ba yun? ikaw ba siya?”

    “ako nga, bakit?”

    Ngumiti yung bata. “may nagpapabigay lang po nito ate..” nilabas niya yung kamay niya na nakatago sa likuran at may inabot na red rose.

    kinuha ko yung hawak niya. May card na nakatali sa rose. Binuksan ko para tingnan kung sinong nagbigay pero ang nakita ko lang na nakasulat eh letter “I”.

    “sinong nagpapabigay?”

    “hindi ko alam yung pangalan ni kuya eh..basta pinabigay lang niya sa’kin. sige ate, alis na ‘ko..” nagsimula na siyang tumakbo.

    “teka lang!” huminto siya saglit. “anong itsura niya?”

    “hmm..” tumingin siya sa kisame habang nag-isip. “matangkad!” pagkatapos niyang sabihin yun, nag-wave siya at tumakbo na ulit.

    Pakulo siguro ‘to ni Jake.

    Tinuloy ko na ang paglalakad hanggang sa lumiko ako. Nakita ko si Mike pati si Ray na kabanda niya na naka-upo sa bench.

    “hi Hilary..” sabi ni Mike nang nasa tapat na nila ‘ko.

    “hi..” sinulyapan ko si Ray. “hi din Ray..”

    “hello..may rose ka ah..”

    “ahh.. oo nga.” ngumti nalang ako.

    Dadaanan ko na sana sila pero tumayo naman si Mike para harangin ako at tinuro niya yung hawak ko. “ano yan?”

    Tiningnan ko muna yung kamay ko tapos tumingin ulit ako sa kanya. “ano ba ‘to sa tingin mo? tingin ko kasi dito eh flower. kung hindi mo nalalaman, rose siya na color red!”

    “grabe naman yung description mo!”

    “eh ba’t mo pa kasi tinatanong? kasasabi na nga lang ni Ray eh kung ano ‘to at obvious naman na rose tapos itatanong mo pa kung ano!”

    Natawa si Ray.

    “ang tingin ko kasi diyan eh maganda..”

    “actually, maganda nga. favorite ko yung red rose, he picked it right.”

    “alam mo na ba kung kanino yan galing?”

    “siyempre!”

    “talaga?” ngumiti siya.

    “pinabigay ni Jake sa bata kanina..”

    mukha siyang nagtaka. “pa’no mo naman nasabing si Jake nga ang nagpabigay niyan? nakasulat sa card?”

    “walang nakasulat kung kanino galing pero sabi nung bata matangkad daw yung nagpapabigay eh..”

    “ganun lang yun? bakit, siya lang ba ang matangkad dito sa school?!”

    “hindi, eh pero sino pa nga bang magbibigay? siya ang nanliligaw eh.”

    Nag-shrug siya. “malay mo iba.”


    Sponsored content

    default Re: Life Guide [ A Detour to Love ]

    Post by Sponsored content Today at 1:40 pm


      Current date/time is Tue Dec 06, 2016 1:40 pm